Σάββατο, 28 Μαρτίου 2015

-Έχει την αξιοπιστία αλλά και το πολιτικό προσωπικό η "δεξιά» σοσιαλδημοκρατία τόσο στην Ελλάδα όσο και στην Ευρώπη να επιδιώξει την «ανασύσταση»;


του Χάρη Τσιοκα
Η ευρωπαϊκή σοσιαλδημοκρατία συρρικνώνεται και στην Ελλάδα καταρρέει , γιατί αδυνατεί να συμπορευτεί με το προοδευτικό πόλο δυνάμεων , απέναντι στη νεοφιλελεύθερη επέλαση! Μόνο οι «εθελοτυφλούντες αξιωματούχοι» , όσοι δηλαδή δεν αντιλαμβάνονται τον «χώρο» ότι έγινε παρακολούθημα του αδίκου "νεοφιλελεύθερου συμβιβασμού" , είναι αυτοί που επιμένουν πως μπορεί να υπάρξει "ανασυγκρότηση" τoυ σοσιαλδημοκρατικού χώρου! 

Πρόκειται όμως για μια "αυθαίρετη" επιδίωξη , γιατί αφαιρεί από την πολιτική σκέψη δυο βασικά εργαλεία της διαλεκτικής ανάλυσης !

 Το πρώτο εργαλείο είναι η πολιτική αποτίμηση ! Αφορά το γεγονός ότι δεν λαμβάνεται υπ όψιν η πολλαπλώς εκφραζόμενη κοινωνική διάθεση να υψώσει «τείχος» αντιπαράθεσης με τις πολιτικές δυνάμεις που προώθησαν ένα "συμβόλαιο" επιλεκτικής - σωτηρίας" για τους λίγους ! Ο «συμβιβασμός» της (δεξιάς) σοσιαλδημοκρατίας με τις νεοφιλελεύθερες πολιτικές εκφράσεις δεν βρίσκει πολιτική νομιμοποίηση στον προοδευτικό χώρο! Οι επιλογές της κοινωνίας καταγράφουν πως προκρίνουν πολιτικές δυνάμεις που αναμετρώνται με τους συντηρητικούς συσχετισμούς ,για να τεθεί στο τραπέζι της αντιπαράθεσης η επιδίωξη εφαρμογής ενός άλλου σχεδίου , διαφορετικού απ αυτό που παρήγαγε ύφεση και κοινωνικό διχασμό! 

Οι πολίτες λοιπόν προσδιόρισαν το δίπολο της αναμέτρησης! Και με βάση αυτό το δίπολο κάλεσαν τα κόμματα να αυτοπροσδιοριστούν!

 Τα προηγούμενα συνηγορούν ότι δεν μπορεί να βρει πολιτική-κοινωνική νομιμοποίηση το εγχείρημα «ανασύστασης» της (δεξιάς) σοσιαλδημοκρατίας ως αυτόνομο σχήμα! 

**Γιατί το «αφήγημα» της , οι πολιτικές της επιδιώξεις και οι κοινωνικές στοχεύσεις στηρίζουν τις πολιτικές νεοφιλελεύθερης επέλασης!

 **Γιατί καταστρατηγούν τις αρχές, τις επιδιώξεις και τις άξιες με τις oποιες συγκροτήθηκε πλειοψηφικά , ο χώρος του δημοκρατικού σοσιαλισμού ,του ριζοσπαστικού κέντρου και της αριστεράς γενικότερα! Είναι άλλωστε χαρακτηριστικό το ερώτημα που αναφέρεται στην Ελλάδα για τη στόχευση της δεξιάς σοσιαλδημοκρατίας και των εκφραστών της: -- σε ποια κοινωνική βάση μπορεί να απευθυνθεί η «ανασυγκρότηση του σοσιαλδημοκρατικού χώρου» και με ποιες «όμορες» δυνάμεις θα άνοιγε διάλογο όταν οι πολιτικές θέσεις όχι μόνο δεν είναι κριτικά διακριτές προκειμένου να προωθηθεί αξιόπιστη ενδυνάμωση της πολιτικής αλλαγής!,

 Αντίθετα μάλιστα γίνονται ευθέως αντίπαλες ,δηλαδή υπονομευτικές του εγχειρήματος της πολιτικής επαναδιαπραγμάτευσης για έξοδο από την κρίση με ανάπτυξη ,δημοκρατία και συνοχή ;; Το δεύτερο εργαλείο αφορά το γεγονός ότι η προοδευτική εκλογική βάση πλειοψηφικά και πολύπλευρα δείχνει πως απορρίπτει την όσμωση , δηλαδή την επικοινωνία με δυνάμεις που οι πολιτικές τους όχι μόνο δεν "σώζουν" αλλά δημιουργούν κοινωνικό-οικονομικό και παραγωγικό διχασμό! Ο εκλογικά διάσπαρτος σοσιαλιστικός χώρος επιλέγει να στηρίζει κατά τεκμήριο προοδευτικά - αριστερά και ριζοσπαστικά κόμματα !

 Έδειξε με την ψήφο ότι δεν αποδέχεται τον δεξιό εναγκαλισμό ! Η επιλογή αυτή , της εκλογικής βάσης , καταγράφει ότι για τον πυρήνα της σοσιαλιστικής ιδεολογίας δεν μπορεί να διαχωρίζεται η σωτηρία της χώρας απ αυτή των πολιτών και της δημοκρατίας! Η κοινωνική θέληση όρισε ότι: Στην αντίθεση «πρόοδος- συντήρηση» , ο σοσιαλιστικός χώρος δεν μπορεί και δεν πρέπει να αποδέχεται ως σωτηρίους , τους νεοφιλελευθέρους κερδοσκοπικούς και διχαστικούς μονόδρομους!

 Τα προηγούμενα οδηγούν στο συμπέρασμα πως : «Ανασύσταση , η ανασυγκρότηση» του χώρου του δημοκρατικού σοσιαλισμού δεν μπορεί να βρει ακροατήριο , κοινωνική αποδοχή αν δεν επιδιώκει συνεργασίες με τις άλλες προοδευτικές δυνάμεις που επιχειρούν να ξεδιπλώσουν μια προοδευτική πολιτική! Μια πολιτική που θα στοχεύει σε ένα δίκαιο σχέδιο εξόδου! Όχι μόνο στη διαχείριση της κρίσης, αλλά και της παραγωγής ! Μια πιο δίκαιη σχέση ανάμεσα στις δυνάμεις της εργασίας και του κεφαλαίου!

Γι αυτό και τα ερωτήματα γίνονται αμείλικτα: --Έχει την αξιοπιστία αλλά και το πολιτικό προσωπικό η "δεξιά» σοσιαλδημοκρατία τόσο στην Ελλάδα όσο και στην Ευρώπη να επιδιώξει την «ανασύσταση»;

 --Ποιες κοινωνικές ομάδες ,τάξεις , η στρώματα που κατά τεκμήριο αυτοπροσδιοριζονται προοδευτικά , θα συνομιλούσαν σ ένα τέτοιο εγχείρημα ! Στις διεργασίες που συντελούνται σ όλα τα προοδευτικά σχήματα της Ελλάδας αλλά και της Ευρώπης ολοένα και ποιο ευδιάκριτα γίνεται καθαρό , πως δεν υπάρχει νομιμοποίηση πολιτικής και κοινωνικής ανασυγκρότησης , χωρίς να εκφράζεται και η ρήξη με ότι οδήγησε στο να μεταλλαχθεί η σοσιαλδημοκρατία σε παρακολούθημα πολιτικών που οδήγησαν στο σχίσμα με τις δυνάμεις που παραδοσιακά ιδρύθηκε για να εκφράζει ο σοσιαλιστικός αριστερός και ριζοσπαστικός χώρος !

 Στην Ελλάδα μια μερίδα "αξιωματούχων" επιμένει και εκτιμά ότι είναι εφικτό το εγχείρημα «ανασύστασης» της σοσιαλδημοκρατίας από τις δυνάμεις που υπηρετήσαν την πολιτική που ηττήθηκε! Και ισχυρίζονται ότι το εγχείρημα που προτείνουν θα καλύψει τον ,,,τρίτο χώρο του κέντρου! θα είναι κάτι σαν μπαλαντέρ στον νεοφιλελεύθερο η στον προοδευτικό πόλο! Ολίγον! Δηλαδή κάτι σαν ΚΟΔΗΣΟ ! 

Θυμίζω ιστορικά ότι η θεωρία του παρακολουθήματος , ιδιαίτερα σε οικονομίες και κοινωνικές ΔΙΑΣΤΡΩΜΑΤΩΣΕΙΣ όπως της Ελλάδας , όχι μόνο δεν ευδοκίμησε αλλά χρησιμοποιήθηκε για τη στήριξη των επιδιώξεων της ολιγαρχίας και όχι της ανάπτυξης! Ποια είναι λοιπόν η πραγματική επιδίωξη όσων επικαλούνται την ανάγκη ανασυγκρότησης της σοσιαλδημοκρατίας;;; 

Αν παρατηρήσει κάνεις, θα προσέξει πως οι "αξιωματούχοι" του χώρου, «βολεύονται» στο να ορίζουν το εγχείρημα , όχι ως πολιτική διαδικασία ανασύστασης ,δηλαδή συνάντησης ρευμάτων κινήσεων και τάσεων του σοσιαλιστικού και ριζοσπαστικού χώρου από μηδενική βάση , αλλά ως «οργανωτιστικο» εγχείρημα συγκόλλησης "στελεχών"! Διασφάλισης ρόλων! , Υποκρύπτουν δηλαδή ότι η αιτία του προβλήματος συρρίκνωσης της σοσιαλδημοκρατίας είναι ο πολιτικός , κοινωνικός και οικονομικός εναγκαλισμός με τον νεοφιλελευθερισμό! 

«Ξεχνούν» ότι η κοινωνία και η πολιτική , όρισαν πως η υπαρκτή αντίθεση αφορά την σύγκρουση ανάμεσα στην πρόοδο και την συντήρηση! Οι εκφραστές της ανασύστασης του(δεξιού) σοσιαλδημοκρατικού χώρου διαλέγουν μάλιστα και μια βολική συνταγή λόγου για τη διαχείριση της πολιτικής συγκυρίας ! Επιλέγουν την διμέτωπη αντιπαράθεση ! Με ολίγη , διαχειριστικού χαρακτήρα κριτική στη (ΝΔ) αλλά ολομέτωπη και δομική αντιπαράθεση στον προοδευτικό πόλο , όπως τον όρισε η κοινωνία! Κριτική που υποκρύπτει στόχευση για «δικαίωση» -επαναφορά των πολιτικών και των κυβερνητικών σχημάτων που ηττήθηκαν ! Ό,τι δηλαδή είχε απορρίψει τότε ο Ανδρέας , με την ίδρυση του σοσιαλιστικού κόμματος! Εύκολα άλλωστε μπορεί κάνεις να ανατρέξει στο άρθρο του που μεταξύ των άλλων αναφέρει πως «,, τόση σχέση έχει η σοσιαλδημοκρατία με τον σοσιαλιστικό και προοδευτικό χώρο όση ο φάντης με το ρετσινόλαδο..»

 Εύλογα ερωτήματα.. Ταυτίζεται λοιπόν αυτό που ζητά το μπλοκ των δυνάμεων της παραγωγής , της εργασίας , της επιστήμης και της νεολαίας δηλαδή πλειοψηφία που διαχρονικά εξέφρασε ο σοσιαλιστικός ,αριστερός και ριζοσπαστικός χώρος του κέντρου , με τον τρόπο που επιχειρεί η δεξιά σοσιαλδημοκρατία να δηλώσει την παρουσία της; Μπορούν τελικά εξαγγελίες περί «ανασυγκρότησης του σοσιαλδημοκρατικού χώρου» μέσα από «συνέδρια κόμματων του σωλήνα» να απαντήσουν στα προηγούμενα θέματα ;

Αλλά διακριτό και το στίγμα των κοινωνικών και πολιτικών απαντήσεων …. Ανασύσταση του σοσιαλιστικού χώρου και όχι απλά της σοσιαλδημοκρατίας, που είναι σε γενικευμένη υποχώρηση , μπορεί να υπάρξει μόνο αν ο πολιτικός σχηματισμός ταυτίζεται με το αιτούμενο της κοινωνίας! Και αυτό αφορά την συμβολή στον άλλο δρομο, δηλαδη στην επαναδιαπραγμάτευση ,τις πρωτοβουλίες ,τη δικαιοσύνη την ανάπτυξη κτλ ,ώστε το σχέδιο εξόδου να αναμετράται με τις πολιτικές της νεοφιλελεύθερης επέλασης! Η ανασύσταση προϋποθέτει επανασύνδεση με την κοινωνική βάση και αυτή με τη σειρά της διεκδικεί: --- πρώτα καθαρό ιδεολογικοπολιτικό , προγραμματικό και κοινωνικό στίγμα ,αλλά και οργανωτικό! ---ταυτόχρονα νέο αφήγημα ,με αυτοκριτική , αξιόπιστο πολιτικό προσωπικό, ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΕΣ συμμαχίες και κριτική συμπόρευση με τις δυνάμεις της άλλης αριστεράς , της οικολογίας και του προοδευτικού κέντρου , που αγωνίζονται από την ίδια προοδευτική όχθη! Υπενθυμίζεται ότι οι πολίτες του σοσιαλιστικού χώρου , που στις πρόσφατες επιλογές τους προσδιοριστήκαν στον προοδευτικό πόλο , για να ξανασυνομιλήσουν με σχήματα η ρεύματα που αυτοπροσδιοριζονται σοσιαλιστικά –δημοκρατικά-προοδευτικά , πρέπει να πεισθούν ότι ο αγώνας επιχειρείται από την ίδια όχθη , για τον ίδιο σκοπό! Ότι η νέα διακυβέρνηση δεν είναι αντίπαλος , αλλά μια δύναμη της ίδιας όχθης , που έχει ελλείψεις ,αμφισημίες και προβλήματα ιδιαίτερα σε θέματα εξειδίκευσης της αναπτυξιακής κυβερνητικής πολίτικης! Στο μέτρο όμως που διαπραγματεύεται και επιδιώκει ένα άλλο προοδευτικό δρόμο , πρέπει να ελέγχεται από το ζητούμενο αυτής της επιδίωξης και όχι από την χαιρεκακία της παλινόρθωσης πολιτικών που μεγάλωσαν την κρίση!

Η «ανασύσταση» λοιπόν είναι πρώτα πολίτικο εγχείρημα και στη συνεχεία οργανωτικό! --Προϋποθέτει όχι μόνο ρήξη με νεοφιλελεύθερη πολιτική , και ό,τι την υπηρέτησε αλλά και δομές και σχήματα που δεν καθηλώνουν ,η διαγράφουν ότι εκφράζει άλλη άποψη , αλλά επιτρέπουν όλες τις τάσεις και τα ρεύματα του προοδευτικού πόλου ,να συγκροτηθούν με εμπροσθογεμή προοδευτικό στίγμα και συμμαχίες ! Προϋποθέτει μια αξιόπιστη χωρίς αποκλεισμούς συνάντηση , που θα ανοίξει το δρόμο σε πολιτικό προσωπικό ικανό και αξιόπιστο να διασφαλίζει την επανατοποθέτηση του χώρου στην προοδευτική πολιτική και κοινωνική όχθη! Για να δυναμώνουν οι προοδευτικές πολιτικές , δημοκρατίας , ανάπτυξης, συνοχής και αλληλεγγύης στην Ελλάδα και την Ευρώπη!

Με παράλληλο νόμισμα προειδοποιούν οι Βρυξέλλες αν δεν υπάρξει συμφωνία


Με παράλληλο νόμισμα προειδοποιούν την Αθήνα οι Βρυξέλλες αν δεν υπάρξει συμφωνία για τις μεταρρυθμίσεις, σύμφωνα με το Reuters.

Αν και θεωρείται απίθανο η Ελλάδα να βγει από την ευρωζώνη ηθελημένα ή από ατύχημα, ευρωπαίοι αξιωματούχοι προειδοποιούν ότι η χώρα ίσως αναγκαστεί να υιοθετήσει «εναλλακτικούς τρόπους πληρωμών, παράλληλα με το ευρώ» για να εξυπηρετήσει τις υποχρεώσεις της στο εσωτερικό, εάν μια συμφωνία για τις μεταρρυθμίσεις δεν εξασφαλιστεί σύντομα.

Υποσχετικά πληρωμών ως νομίσματα

«Σε κάποιο σημείο όταν η κυβέρνηση δεν θα έχει πλέον ευρώ για να πληρώσει μισθούς ή λογαριασμούς ίσως αρχίσει να χρησιμοποιεί "υποσχετικά πληρωμών", δηλαδή χαρτιά που θα αναφέρουν ότι ο φέρων θα λάβει Χ αριθμό ευρώ κάποτε στο μέλλον. Τέτοια χαρτιά μπορούν γρήγορα να αρχίσουν να ανταλλάσσονται με μεγάλη έκπτωση σε σχέσει με το ευρώ και θα καταστούν 'νόμισμα', όποιο όνομα κι αν έχει, το οποίο θα υφίσταται παράλληλα με το ευρώ» δήλωσε στο Reuters ευρωπαίος αξιωματούχος που δεν κατονομάζεται.
Η Αθήνα θα υιοθετήσει Capital controls

Το πρακτορείο Reuters σημειώνει ότι αν η ελληνική κυβέρνηση δεν μπορέσει να πληρώσει σε ευρώ τους μισθούς, τις συντάξεις και τους προμηθευτές, θα πρέπει να υιοθετήσει κεφαλαιακούς ελέγχουςγια να αποτρέψει την μαζική εκροή ευρώ από τη χώρα, γεγονός που ίσως περιορίσει τα ποσά που οι Ελληνες θα μπορούν να παίρνουν από τα ΑΤΜ, η να στέλνουν στο εξωτερικό, όπως έγινε στην Κύπρο το 2013. Τα υποσχετικά πληρωμών ίσως να μην γίνονται δεκτά από τα καταστήματα και να χρησιμοποιηθούν για να τακτοποιηθούν μόνο μερικές πληρωμές του κράτους όπως, για την προμήθεια ρεύματος τουλάχιστον στην αρχή, σημειώνει το πρακτορείο. Την ίδια στιγμή η κυβέρνηση θα κρατήσει τα ευρώ από τις εισπράξεις φόρων για να καλύψει τις αποπληρωμές χρέους για να αποφύγει την πτώχευση.

Προσωρινό το μέτρο λένε οι Βρυξέλλες

«Η συγκεκριμένη ρύθμιση μπορεί να είναι προσωρινή για να συνεχίσει η κυβέρνηση την πορεία της καθώς ελπίζει να διαπραγματευτεί μια συμφωνία με τους δανειστές που θα ξεμπλοκάρει περισσότερα ευρώ με τη μορφή δανείων» δήλωσε ένας άλλος αξιωματούχος της ευρωζώνη. Ο ίδιος αξιωματούχος προσθέτει ότι η Ελλάδα έχει και στο παρελθόν επιδείξει την θέληση να αναβάλει πληρωμές στο εσωτερικό προκειμένου να εξοικονομήσει ευρώ που απαιτούνται για τις αποπληρωμές δανείων. 

«Καλύτερη η πτώχευση εντός ευρώ»
Ο ίδιος αξιωματούχος προσθέτει ότι δεν υπάρχει καμία πιθανότητα να εηξοστρακιστεί η Ελλάδα από το ευρώ: «δεν υπάρχει κανένας τρόπος να εξαναγκαστεί η Ελλάδα να βγει από το ευρώ ή από την Ευρωπαϊκή Ενωση και η Ελλάδα δεν έχει πρόθεση να φύγει από μόνη της».

«Αν πτωχεύσει, αυτό θα είναι καλύτερο να συμβεί εντός της ευρωζώνης παρά εκτός, καθώς μετά αυτό θα γίνει πρόβλημα για όλες τις χώρες της ευρωζώνης παρά μόνο για την Ελλάδα» δηλώνει ένας τρίτος αξιωματούχος των Βρυξελλών και το πρακτορείο Reuters υπενθυμίζει ότι αυτό το σενάριο είχε προτείνει και ο Γιανης Βαρουφάκης το 2013 στην δήλωσή του για «το δάχτυλο» στην Κροατία. 

Τι θα κάνει ο Ντράγκι
Σύμφωνα με το Reuters το μεγάλο ερώτημα είναι αν υπό αυτές τις συνθήκες η ΕΚΤ θα συνεχίσει αν παρέχει ρευστότητα στις ελληνικές τράπεζες μέσω του ELA. «Αν η ΕΚΤ τραβήξει το καλώδιο ο ελληνικός τραπεζικός τομέας θα καταρρεύσει προκαλώντας μια ανακεφαλαιοποίηση με το νέο 'νόμισμα' ή αν οι συνέπειες μιας τέτοιας κατάρρευσης θεωρηθεί ότι είναι ολέθριες, τότε το ευρώ ίσως συμφωνήσει να ανακεφαλαιοποιήσει ξανά τις τράπεζες, ίσως μέσω του ESM. Ομως αξιωματούχοι σχολίασαν ότι αυτές οι εκδοχές έχουν τόσα πολλά 'αν' τα οποία δεν έχουν ούτε καν ατύπως συζητηθεί» καταλήγει το Reuters.

http://www.thetoc.gr/

Παπανδρέου: Χαίρομαι που η Αυγή παραδέχεται ότι «λεφτά υπάρχουν»

Ως «άκρως ενδιαφέρον» χαρακτηρίζει το πρωτοσέλιδο της εφημερίδας "ΑΥΓΗ ", με τίτλο «Λεφτά υπάρχουν» ο εμπνευστής του προεκλογικού συνθήματος (το 2009) Γιώργος Παπανδρέου.

«Πράγματι, λεφτά υπήρχαν, υπάρχουν και θα υπάρχουν αλλά θα χάνονται όσο δεν αντιμετωπίζονται οι παθογένειες που διοχετεύουν χρήματα σε γκρίζες διαδρομές, που συνδέουν το πελατειακό κράτος με τα πάσης φύσεως μικρά και μεγάλα συμφέροντα» αναφέρει σε ανακοίνωσή του το «Κίνημα» του πρώην Πρωθυπουργού.

Δηλώνει ότι χαίρεται που «σήμερα, ως αρχή τουλάχιστον, υιοθετούν όσα προσπαθήσαμε και προωθήσαμε και τα οποία εάν στήριζαν όταν έπρεπε και δεν τα πολεμούσαν, θα φθάναμε σε μια λειτουργική δημοκρατία πολύ πιο σύντομα και σίγουρα».

Και διερωτάται: «Γιατί τόσα χρόνια δεν ακούσαμε τίποτε από τον ΣΥΡΙΖΑ για μεταρρυθμίσεις; Γιατί εξαντλούνταν, μαζί με πολλούς άλλους, στην λασπολόγηση της αρχής μιας άκρως μεταρρυθμιστικής παραγράφου του Γιώργου Παπανδρέου; Και γιατί, έστω και τώρα, δεν βλέπουμε ένα σχέδιο πραγματικών μεταρρυθμίσεων από την κυβέρνηση;»



Πηγή:http://www.iefimerida.gr/

Ερώτηση Νικολόπουλου για κατάργηση των γερμανικών στα δημοτικά

Την αντικατάσταση των γερμανικών ως δεύτερης ξένης γλώσσας στα δημοτικά σχολεία της χώρας ζητά με ερώτησή του προς τον υπουργό Παιδείας, Πολιτισμού και Θρησκευμάτων, ο βουλευτής των Ανεξαρτήτων Ελλήνων, Νίκος Νικολόπουλος.

Στο κείμενο της ερώτησης ο κ. Νικολόπουλος αναφέρει ότι «η γερμανική γλώσσα, κατά τα τελευταία 20 έτη, έχει παραλόγως προωθηθεί και στηριχθεί από το ελληνικό κράτος σε υπερβολικό βαθμό σε σχέση με άλλες, εξίσου αν όχι σημαντικότερες γλώσσες σε παγκόσμιο επίπεδο όπως η ισπανική, η ρωσική, η αραβική και η ιταλική».

Παράλληλα, προσθέτει ότι «δεν πρέπει να παραπονούμαστε διαρκώς για τη γιγάντωση ενός μέλους κράτους της ΕΕ, όταν εμείς οι ίδιοι και χωρίς να μας επιβάλλεται, κάνουμε την επιλογή να στηρίζουμε τη διάδοση της γλώσσας, την κουλτούρας και των εθίμων λαών, οι οποίοι, σε γενικές γραμμές, αποδεδειγμένα έχουν συστηματικά βλάψει τη χώρα μας και έχουν αντιταχθεί σε νόμιμα κυριαρχικά μας δικαιώματα».

Το κείμενο καταλήγει σε ερώτηση προς το αρμόδιο υπουργείο, αν προτίθεται «στο πλαίσιο του νέου σχεδιασμού, να αντικαταστήσει τη διδασκαλία των γερμανικών με τη διδασκαλία της ιταλικής ή ρώσικης ή ισπανικής ή αραβικής γλώσσας».

http://www.kathimerini.gr/

«Λεφτά Υπάρχουν» | Γραφείο Τύπου 27/03.2015


Γραφείο Τύπου

Αθήνα, 27 Μαρτίου 2015

Άκρως ενδιαφέρον το σημερινό πρωτοσέλιδο της εφημερίδας «ΑΥΓΗ «, με τίτλο «Λεφτά υπάρχουν».

Πράγματι, λεφτά υπήρχαν, υπάρχουν και θα υπάρχουν αλλά θα χάνονται όσο δεν αντιμετωπίζονται οι παθογένειες που διοχετεύουν χρήματα σε γκρίζες διαδρομές, που συνδέουν το πελατειακό κράτος με τα πάσης φύσεως μικρά και μεγάλα συμφέροντα .

Όλα αυτά δηλαδή, τα οποία ξεκινήσαμε και επιχειρήσαμε να εξαλείψουμε κατά την κυβέρνησή μας.

Χαιρόμαστε λοιπόν που σήμερα ως αρχή τουλάχιστον υιοθετούν όσα προσπαθήσαμε και προωθήσαμε και τα οποία εάν στήριζαν όταν έπρεπε και δεν τα πολεμούσαν, θα φθάναμε σε μια λειτουργική δημοκρατία πολύ πιο σύντομα και σίγουρα.

Το ερώτημα, λοιπόν, έρχεται αβίαστα:

Γιατί τόσα χρόνια δεν ακούσαμε τίποτε από τον ΣΥΡΙΖΑ για μεταρρυθμίσεις; Γιατί εξαντλούνταν, μαζί με πολλούς άλλους, στην λασπολόγηση της αρχής μιας άκρως μεταρρυθμιστικής παραγράφου του Γιώργου Παπανδρέου;

Και γιατί, έστω και τώρα, δεν βλέπουμε ένα σχέδιο πραγματικών μεταρρυθμίσεων από την κυβέρνηση;

ΝΑΙ, λεφτά υπάρχουν.

Κώστας Τάτσης

Μετά από πέντε χρόνια έντονης κριτικής, για να μην πούμε χλευασμών για μια αποστροφή του λόγου του Γιώργου Παπανδρέου, η οποία απομονώθηκε και έγινε το κύριο σύνθημα εναντίον του πρώην πρωθυπουργού, η Αυγή βγαίνει με πρωτοσέλιδο να παραδεχθεί οτι ΛΕΦΤΑ ΥΠΑΡΧΟΥΝ
Μα φυσικά, και υπάρχουν στην φοροδιαφυγή, στην διαφθορά, στην κακοδιοίκηση και τη κατασπατάληση πόρων.
 
Μετά από πέντε χρόνια δικαιώνεται ο Γιώργος Παπανδρέου και η κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ.
Το τι σημαίνει αυτή η κωλοτούμπα για την #πρώτηφοράΑριστερά, ας το διασαφηνίσουν εκείνοι που στήριζαν -και στηρίζουν- τις λαϊκίστικες πρακτικές της.

http://kostastatsis.blogspot.gr/

Παρασκευή, 27 Μαρτίου 2015

Μαζέψτε τον Καμμένο πριν είναι αργά για όλους

Του Ανδρέα Πετρουλάκη [via protagon]: Αλλο ένα επεισόδιο στη βιομηχανία αγωγών που αποσκοπούν στη τρομοκράτηση της ελευθερίας της έκφρασης. Μετά τον κ. Κουρή, ο κ.Καμμένος άσκησε αγωγή εναντίον μου για άρθρο μου που δημοσιεύτηκε στο Προταγκον...

Ζητά 1 εκατομμύριο ευρώ από μένα και κάνει το λάθος να ζητά και 1 εκατομμύριο από τον Σταύρο Θεοδωράκη ως ιδιοκτήτη του σάιτ, αγνοώντας προφανώς ότι έχει μεταβιβάσει το σύνολο των μετοχών του και δεν έχει καμία σχέση πια με το πρόταγκον, παραπονούμενος για προσβολή της προσωπικότητάς του. Προσβολή για αξιολογικές κρίσεις που διατύπωσα, ασφαλώς πολύ πιο ήπιες από αυτές που κατά καιρούς έχει εκφράσει ο ίδιος υπουργός Εθνικής Άμυνας. Και μόνο από το εξοντωτικό ποσό που ζητεί ως αποζημίωση δείχνει ότι η αγωγή χρησιμοποιείται για να φιμώσει την κριτική και τον δημόσιο διάλογο.

Στο κείμενο στο οποίο αναφέρεται ο κ.Καμμένος [εδώ], όπως εύκολα μπορείτε να διαπιστώσετε, υποστηρίζω πολιτικές απόψεις, χρησιμοποιώ πολιτικούς χαρακτηρισμούς για την πρόσφατη και παλαιότερη πολιτεία του, αναφέρομαι δε σε γνωστά σε όλους μας περιστατικά που χαρακτηρίζουν τη θητεία του, όπως έχει αυτονόητη υποχρέωση κάθε δημοσιογράφος να κάνει απέναντι στα δημόσια πρόσωπα. Αλήθεια, δεν εχει βήμα στο δημόσιο λόγο να υπερασπιστεί τον εαυτό του ο υπουργός; Πιστεύει κανείς στα σοβαρά ότι δεν θα ακουγόταν ο αντίλογός του και διάλεξε να απαντήσει με αγωγή;

Ασφαλώς όχι. Επιλογή του είναι ο εκφοβισμός και ο παραδειγματισμός των υπολοίπων, αλλά πλανάται ο κ.Καμμένος. Δεν σκοπεύουμε να καταθέσουμε τη δημοσιογραφική μας ταυτότητα, οι συνάδελφοί μου και εγώ, επειδή γινόμαστε ενοχλητικοί σε κείνον ή σε άλλους. Κανείς δεν είναι υπεράνω κριτικής, δεν νοείται δημοκρατία χωρίς ελεύθερο διάλογο και καθήκον των δημοσιογράφων είναι ο έλεγχος των δημοσίων προσώπων.

epikairo: Έχουμε μπλέξει με δικομανείς αρρωστημένες πολιτικές φιγούρες που ψάχνουν να αποσυμφορήσουν τον παθογόνο θυμό τους με μηνύσεις, εξεταστικές, αποζημιώσεις ή έρευνες εταιρειών και έχουν εγκλωβίσει έναν κόσμο ξωπίσω τους που ψάχνει να βρει κάπου να ξεσπάσει. Πρόκειται πλέον για πολιτική αλητεία με σκοπό τη φίμωση της ελεύθερης έκφρασης μέσω μηνύσεων και απειλητικών συμπεριφορών. Πέραν της αυτονόητης απόλυτης στήριξής μας στον εξαιρετικό Ανδρέα Πετρουλάκη, επισημαίνουμε ότι η κατάσταση έχει εκτραχυνθεί σε επικίνδυνο βαθμό για τη δημοκρατία και καλούμε τις υγιείς πολιτικές δυνάμεις του τόπου να αναλάβουν τις ευθύνες που τους αναλογούν.

http://epikairo.gr/



Όχι άμοιροι ευθυνών και οι «συνεργάτες»

Ανδρέας Παπαδόπουλος: Η μόνη που έκανε μεταρρυθμίσεις μετά το 2004 είναι η κυβέρνηση ΓΑΠ

Με άρθρο του στην Athensvoice ''Μακριά (από τον ΣΥΡΙΖΑ) και αγαπημένοι'', o Aνδρέας Παπαδόπουλος τολμά να πει αυτό που πολλοί τεχνηέντως αποκρύπτουν, ο καθένας για τους δικούς του λόγους:

[...] Επιμένω ότι η σοσιαλδημοκρατία θα έχει αποτελέσματα μόνο αν κάνει μεταρρυθμίσεις και ταυτόχρονα έχει το σθένος να τις υπερασπιστεί....

Χαρακτηριστικότερο παράδειγμα είναι η κυβέρνηση του Γιώργου Παπανδρέου, η μόνη μετά το 2004 που έκανε πραγματικές μεταρρυθμίσεις. Και όσο και αν έχει λοιδορηθεί η εποχή εκείνη τα αποτελέσματα είναι απολύτως υπαρκτά. Σταχυολογώ, προκειμένου να έχουμε μέτρο σύγκρισης με τις άλλες κυβερνήσεις: Νόμος Διαμαντοπούλου για την παιδεία, θέσπιση οικονομικού εισαγγελέα, άρση απορρήτου καταθέσεων, διαύγεια, ενιαία φορολογική κλίμακα σε όλα τα επίπεδα, ασφαλιστικό, ηλεκτρονική συνταγογράφηση, νόμος για τους μετανάστες, Καλλικράτης, γενναία προσπάθεια για άνοιγμα επαγγελμάτων. Τα παραπάνω είναι πάρα πολλά, σε μικρό χρονικό διάστημα, κόντρα σε θεούς και δαίμονες και με τη χώρα στα πρόθυρα της χρεοκοπίας. [...]


Ολόκληρο το ενδιαφέρον άρθρο εδώ

Και το ζητούμενο δεν είναι η δικαίωση του Παπανδρέου. Προφανώς αυτό ελάχιστα αφορά και τον ίδιο. Αφορά μόνο στην αποκατάσταση της ιστορικής αλήθειας. Το βασικό ζητούμενο είναι να γίνει ξανά εκείνο το μεταρρυθμιστικό πλαίσιο που θα δώσει στην Ελλάδα την δυνατότητα να γίνει ένα σύγχρονο ευρωπαϊκό κράτος. Και αυτό γίνεται μόνο αν πεις την αλήθεια κατάματα και πορευθείς με πρόσωπα και πολιτικές που συμβολίζουν ή περιγράφουν αυτή την πορεία που χρειάζεται η χώρα.

Ταρατατζούμ


Η αφίσα αυτή είναι από το fb-προφίλ του Αλέξη Τσίπρα εν έτει 2011, για την ακρίβεια στις 24/10...

Εκείνη την εποχή ο Καμμένος ήταν ακόμη στη ΝΔ, o Σαμαράς έβγαζε αντιμνημονιακό διάγγελμα ανήμερα της παρέλασης χαρακτηρίζοντας το PSI ως απώλεια εθνικής κυριαρχίας και ο άλαλος Καραμανλής είχε επενδύσει στη λυτρωτική προπαγάνδα του Σαμαρά που τον έβγαζε λάδι για τη χρεοκοπία της χώρας.

Έκτοτε, άλλαξαν πολλά. Ο Τσίπρας ταυτίστηκε με τον αντιμνημονιακό Καμμένο, έκαναν το ισοσκελές τρίγωνο με Καραμανλή και έβαλαν στο κέντρο τον Παυλόπουλο ως επισφράγισμα της συμφωνίας. Τέτοιο deal της αριστεράς με την δεξιά δεν ματαξανάγινε. Ακόμη και το '89 φαντάζει ως μία έντιμη συμφωνία μπροστά του

Έτσι, εκεί που η αριστερά έβγαινε στους δρόμους για να περπατήσει ή να διαδηλώσει, αύριο θα ντυθεί στα χακί, θα πιάσει από το μαντήλι τον Ζουράρι, τον Νικολόπουλο, τον Κουίκ και θα χορεύει τσάμικα ενώ ο κόσμος θα κουνά νευρικά τα πλαστικά σημαιάκια του έθνους. Οι δε υποστηρικτές του ΣΥΡΙΖΑ στο διαδίκτυο, αντί να σατιρίσουν το χάλι της εθνικόπληκτης πρώτης φοράς αριστεράς, έχουν γίνει οι μικροί τυμπανιστές που δίνουν το ρυθμό στη φαντασίωση του κάθε ακροδεξιού.

Ένα δύο, εν δυό, εν δυό

http://www.epikairo.gr/

Τετάρτη, 25 Μαρτίου 2015

ΔΙΚΑΙΩΣΗ Γ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΣΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ

Πολύς θόρυβος για το τίποτα. Το Ειδικό Δικαστήριο έκρινε ομόφωνα αθώο τον Γιώργο Παπακωνσταντίνου για την κατηγορία του αδικήματος της απόπειρας απιστίας κατά του δημοσίου, που αποτελούσε και τη βασική κατηγορία εναντίον του και το σημαντικότερο είναι ότι θεώρησε πως τα αδικήματα για τα οποία κατηγορήθηκε δεν έχουν παραγραφεί.

Ωστόσο, το Δικαστήριο δέχθηκε ότι ο κ. Παπακωνσταντίνου είναι ένοχος σε βαθμό πλημμελήματος για «νόθευση εγγράφου», αδίκημα για το οποίο τον καταδίκασε στην ελάχιστη δυνατή ποινή, ενός έτους φυλάκισης με τριετή αναστολή.

Σημειώνεται ότι ο εισηγητής αρεοπαγίτης, που παρέλαβε τον φάκελο από τη Βουλή, είχε προτείνει να μη ασκηθεί δίωξη εναντίον του πρώην υπουργού Οικονομικών.

Το ρεπορτάζ

Ένοχο για νόθευση εγγράφου σε βαθμό πλημμελήματος έκρινε κατά πλειοψηφία το Ειδικό Δικαστήριο τον Γιώργο Παπακωνσταντίνου για τους χειρισμούς τους ως προς τη λίστα Λαγκάρντ. Το δικαστήριο κήρυξε ομόφωνα αθώο τον κατηγορούμενο για το αδίκημα της απόπειρας απιστίας στην υπηρεσία για το οποίο και διωκόταν.

Το δικαστήριο δεν δέχθηκε ότι τα αδικήματα του πρώην υπουργού έχουν παραγραφεί. Άλλωστε ουδέποτε ο Γ. Παπακωνσταντίνου έθεσε θέμα παραγραφής, το οποίο έθεσαν αφ΄ εαυτών κάποιοι μάρτυρες υπεράσπισης όπως ο καθηγητής Νίκος Αλιβιζάτος, και ένας από τους συνηγόρους του, διευκρινίζοντας ότι το θέμα δεν τίθεται από τον κατηγορούμενο, αλλά ο ίδιος, ως συνήγορος υπερασπίσεως, θεώρησε ότι έπρεπε να το θέσει.

Ως προς την κατηγορία της νόθευσης εγγράφου, κακουργηματικού χαρακτήρα, για το οποίο βαρυνόταν, υπέρ της ενοχής του κατηγορουμένου τέθηκαν τρεις δικαστές, άλλοι πέντε ένοχος για το ίδιο αλλά πλημμεληματικού χαρακτήρα αδίκημα, ενώ η μειοψηφία, πέντε μέλη, συμπεριλαμβανομένου του προέδρου, πρότεινε να κηρυχθεί αθώος. Οι προαναφερόμενοι τρεις προσχώρησαν τελικά στην ετυμηγορία περί πλημμελήματος με αποτέλεσμα η αναλογία στη σύνθεση της απόφασης να διαμορφώνεται 8 – 5.

http://agenda-news.gr/

Η υπεράσπιση ζήτησε το ελαφρυντικό του πρότερου εντίμου βίου, στο οποίο εναντιώθηκε η εισαγγελέαςQ «Τα τυπικά του προσόντα τού αναιρούν το αίτημα αυτό. Ακριβώς επειδή είναι ευφυής και έχει προσόντα, ξέρει τι θα πει Ευρώπη και γνωρίζει πώς λειτουργούν τα ευρωπαϊκά όργανα. Η δίκη αυτή δεν αφορά μόνο τον κ. Παπακωνσταντίνου, είναι μία δίκη που ταλαιπώρησε και ευτέλισε τον ελληνικό λαό και κυρίως του κόστισε παρά πολλά εκατομμύρια».

Το δικαστήριο αναγνώρισε το ελαφρυντικό του πρότερου εντίμου βίου στον πρώην υπουργό.

Επί της ποινής, η εισαγγελέας πρότεινε φυλάκιση τεσσάρων ετών, με τους συνηγόρους υπεράσπισης να ζητούν το ελάχιστο της ποινής. «Η προτεινόμενη ποινή υπερτείνει τα όρια» σχολίασε χαρακτηριστικά ο κ. Βασίλης Δημακόπουλος, ζητώντας και πάλι το ελάχιστο της ποινής. «Τι εννοείτε· δέκα ημέρες;» απάντησε δηκτικά ο πρόεδρος.

«Ήλθε η στιγμή της αλήθειας» είπε ο πρόεδρος κ. Νικόλαος Πάσσος πριν από την ανακοίνωση της απόφασης.

Η εισαγγελέας της έδρας είχε ζητήσει την ενοχή του για αμφότερες τις κατηγορίες, τονίζοντας ότι μόνον εκείνος ήταν σε θέση να γνωρίζει πρόσωπα και πράγματα ώστε να προβεί στη διαγραφή των αρχείων που αφορούσαν τα τρία συγγενικά του πρόσωπα. Η κυρία Ξένη Δημητρίου-Βασιλοπούλου είχε προτείνει στο Δικαστήριο να κρίνει κατ’ εκτίμηση τη ζημία που έχει προκληθεί στο Δημόσιο, παρ’ ότι το φορολογικό σκέλος της υπόθεσης που αφορά τους συγγενείς του πρώην υπουργού βρίσκεται στα διοικητικά δικαστήρια, ενώ αποδόμησε τα επιχειρήματα των συνηγόρων υπεράσπισης (κκ. Τάκης Βασιλακόπουλος, Β. Δημακόπουλος και Παναγιώτης Κουρελέας) που υπογράμμιζαν ότι βάσει της αποδεικτικής διαδικασίας, δεν υπάρχουν αποδείξεις, παρά μόνον ενδείξεις, ενοχής του Γ. Παπακωνσταντίνου.

Ο ίδιος εξ αρχής είχε δηλώσει αθώος, ενώ στην απολογία του τόνισε ότι πρόκειται για «στημένη ιστορία». Οι συνήγοροί του έχουν πολλάκις επιμείνει για το παράνομο της λίστας Λαγκάρντ ως αποδεικτικού μέσου, υποστηρίζοντας ότι ακόμη και η παραλαβή της στην Ελλάδα από τις γαλλικές αρχές συνιστά κακούργημα.

Η δίκη ξεκίνησε στις 25 Φεβρουαρίου και ολοκληρώνεται σήμερα, Τρίτη 24 Μαρτίου, συμπληρώνοντας 14 συνεδριάσεις.