Δευτέρα, 20 Οκτωβρίου 2014

ΒΑΝ ΡΟΜΠΑΙ: ΔΕΝ ΕΦΤΑΙΓΕ Ο ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ

Τον προσωπικό του απολογισμό την περίοδο της πενταετούς του θητείας στη θέση του προέδρου του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου κατέγραψε ο Χέρμαν Βαν Ρομπάι στο βιβλίο του «Η Ευρώπη στη θύελλα», με υπότιτλο «Υποσχέσεις και προκαταλήψεις», που κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Παπαδόπουλος, σε μετάφραση Γιώργου Καράμπελα.

Όπως γράφει ο Βέλγος πολιτικός στο προοίμιο , δεν πρόκειται για απομνημονεύματα , αλλά για ένα «σύνολο εμπειριών –το σιτάρι που μένει όταν βγαίνει η ήρα- για μια λογοδοσία». Είναι μια ανασκόπηση του πρόσφατου παρελθόντος στις δύσκολες μέρες της χρηματοπιστωτικής αναταραχής που κλόνισε την Ευρώπη. Η οποία- όπως προειδοποιεί- «βρίσκεται σε πιο γαλήνια νερά, αν και ίσως να είναι απλώς για τη γαλήνη πριν από τη νέα θύελλα που θα έρθει κάποια στιγμή, αφού στην πολιτική δεν κρατάμε ποτέ απολύτως τη μοίρα μας στα χέρια μας».

Με τίτλο «Το σοκ», ο απερχόμενος πρόεδρος ξεκινάει την αφήγησή του αναφερόμενος στην Ελλάδα. Ήταν Πέμπτη 11 Φεβρουαρίου 2010. Η πρώτη του Σύνοδο Κορυφής με την ιδιότητα του προέδρου: «Η Ελλάδα βρισκόταν στα πρόθυρα χρεοκοπίας. Μετά από εντυπωσιακές αποκαλύψεις για ψευδή στατιστικά στοιχεία κατά το παρελθόν, και με το επίσημο δημόσιο έλλειμμα της να φτάνει τώρα σχεδόν το 15%, οι αγορές έχαναν την εμπιστοσύνη τους στην ικανότητα της ελληνικής κυβέρνησης να τιμήσει τις υποχρεώσεις της». Και συνεχίζει:

« Δεν ήταν μόνο η Ελλάδα το πρόβλημα. Κατά την διάρκεια εκείνης της Συνόδου οι υπόλοιποι 26 ηγέτες συνειδητοποίησαν ξαφνικά ότι η χρηματοπιστωτική αναταραχή για την Ελλάδα μπορούσε να επεκταθεί στην Ευρωζώνη και στην Ευρωπαϊκή Ένωση συνολικά. Αυτή η διαπίστωση , ότι βρισκόμαστε όλοι στην ίδια βάρκα, διαμορφώνει έκτοτε την ευρωπαϊκή πολιτική, μέχρι και σήμερα. Το ευρώ έχει δέσει μεταξύ τους τις οικονομίες των χωρών μας βαθύτερα απ’ ό,τι είχε ποτέ κανείς προβλέψει».

Υπογραμμίζοντας ότι οι Συνθήκες απαγόρευαν ρητά στα κράτη-μέλη να διασώζουν κράτη, αναδεικνύει την παρέμβασή του προς τους ηγέτες των κρατών-μελών ώστε να πεισθούν στη δημιουργία μηχανισμού στήριξης: «Ο νέος πρωθυπουργός της Ελλάδας, Γιώργος Παπανδρέου -που δεν ήταν υπεύθυνος για το χάος- μου είχε ήδη ξεκαθαρίσει την προηγούμενη μέρα από τηλεφώνου ότι χρειαζόταν μια κίνηση εμπιστοσύνης για να καθησυχάσει τις χρηματοπιστωτικές αγορές». Ο Βαν Ρομπάι εξιστορεί ότι με το επιτελείο του ετοίμασε ένα προσεκτικά διατυπωμένο προσχέδιο διακήρυξης που, χωρίς να λέει ανοιχτά ότι οι άλλες χώρες της Ένωσης θα δάνειζαν άλλα χρήματα στην Ελλάδα, ξεκαθάριζε πως, αν μια ελληνική χρεοκοπία απειλούσε την σταθερότητα της Ευρωζώνης, τα κράτη-μέλη θα αναλάμβαναν δράση. Στο ίδιο κείμενο μπήκε και μια υποθετική έκφραση ότι σε ένα ενδεχόμενο δράσης η Ελλάδα θα αναλάμβανε την ευθύνη να βάλει τα δημοσιονομικά της σε τάξη. Αυτή η έντεχνη φρασεολογία επέτρεψε σε όλα τα μέρη να υπογράψουν.

Συνεχίζοντας την αφήγηση περιγράφει τις Συνόδους Κορυφής στις οποίες η καγκελάριος της Γερμανίας Μέρκελ έπρεπε να συνδυάσει το ελληνικό πρόγραμμα διάσωσης με την παράκαμψη του γερμανικού συνταγματικού δικαστηρίου που απαγόρευε τη διάσωση ξένου κράτους με λεφτά των φορολογούμενων Γερμανών. Τελικά, το δικαστήριο βρήκε «συνταγματικά ανεκτό» το σχέδιο διάσωσης, καθώς η σωτηρία του ευρώ αποσκοπούσε στην αποτροπή διάχυσης της κρίσης σε όλη την Ευρωζώνη.

Κάνοντας αναδρομή στην δεκαετία πριν την πτώση της αμερικανικής Λήμαν Μπράδερς σχολιάζει «την άλλη όψη του νομίσματος», που ήταν η συσσώρευση υπέρογκου χρέους, στηλιτεύοντας όχι μόνο τους δανειζόμενους αλλά και τους δανειστές: «Ένα τμήμα του χρηματοπιστωτικού τομέα ανά την Ευρώπη σίγουρα έπαιξε διφορούμενο ρόλο, δανείζοντας απερίσκεπτα και αγνοώντας τους κινδύνους, ενώ η γενική εποπτεία του τραπεζικού τομέα ήταν ελλιπής». Ο συνήθως συγκρατημένος- και λόγω αξιώματος- ανώτατος θεσμικός παράγοντας της Ένωσης δεν διστάζει να κρίνει και το ρόλο του ευρώ στην έλευση της κρίσης σημειώνοντας : «Η δημιουργία του ήταν επωφελής από πολλές απόψεις. Για παράδειγμα, η νομισματική σταθερότητα σε όλη την ήπειρο και ο σταθερός, χαμηλός πληθωρισμός, ήταν πράγματα ευπρόσδεκτα. Από την άλλη, τα πλεονεκτήματα αυτά έκαναν επίσης ευκολότερη τη διολίσθηση σε κακές συνήθειες. Το χρήμα ήταν φτηνό στα χρόνια της άνθησης. Οι διαφορές στα επιτόκια (σπρεντς) από χώρα σε χώρα ήταν τόσο μικρές ώστε για κάποιες χώρες τουλάχιστον η ουσιαστική απώλεια της ανταγωνιστικότητάς τους παρέμενε σχεδόν αόρατη. Αόρατη ακόμα και για τους οίκους αξιολόγησης! Από αυτήν την άποψη, το ευρώ έδρασε σαν υπνωτικό και κανείς δεν ήταν έτοιμος για το απότομο ξύπνημα που ακολούθησε»…
http://agenda-news.gr/

ΠΕΡΙΟΔΕΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΗΡΑΚΛΕΙΟ ΑΡΧΙΖΕΙ Ο Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ

Η επόμενη Παρασκευή είναι η μέρα που ο Γιώργος Παπανδρέου θα κάνει τη δεύτερη δημόσια εμφάνισή του στο Ηράκλειο της Κρήτης (η πρώτη ήταν στο Ζάππειο την 1ηΣεπτεμβρίου) και θα έχει επαφή με τον απλό κόσμο. Πολλοί είναι εκείνοι που περιμένουν ότι ο πρώην πρωθυπουργός, θα εξαγγείλει, από την Κρήτη, την έναρξη μιας «επανάστασης», την οποί ο καθένας φέρνει στα δικά του μέτρα.

Δεν είναι στις προθέσεις του κ. Παπανδρέου να προχωρήσει σε μια τέτοια κίνηση, όπως διαβεβαιώνουν άνθρωποι που συνομιλούν μαζί του και είναι σε θέση να εκτιμήσουν τις προθέσεις του.

Η επίσκεψη του κ. Παπανδρέου στο Ηράκλειο, σχετίζεται με την παρουσίαση της έκθεσης «Από τον Ανένδοτο στην Αλλαγή», η οποία δημιουργήθηκε για να αποτελέσει τον μοχλό αντίστασης στην προσπάθεια απαξίωσης της προσφοράς του ΠΑΣΟΚ στη χώρα, προσπάθεια η οποία, όπως διαπιστώθηκε, δεν βρήκε ισχυρές αντιστάσεις από τη σημερινή ηγεσία του Κινήματος. Η οποία, ακόμα και σήμερα, δεν βρήκε να πει έναν λόγο για την πρώτη εκλογική επιτυχία του Κινήματος στις 18 Οκτωβρίου 1981.

Για ορισμένα στελέχη του ΠΑΣΟΚ, αυτό δεν είναι δύσκολο για τον κ. Βενιζέλο, ο οποίος, τότε, ήταν μεγάλος πολέμιος του Κινήματος, ως νέο και ανερχόμενο στέλεχος της ΕΚ-ΝΔ, που έβρισκε καταστροφική την ανάληψη της κυβέρνησης από το κόμμα του οποίου ηγείται σήμερα.

Ωστόσο η επίσκεψη του πρώην πρωθυπουργού στο Ηράκλειο πυροδότησε σενάρια περί αντιπαράθεσής του με τον Βαγγέλη Βενιζέλο, κάτι που, όπως διαβεβαιώνουν πρόσωπα που είναι σε θέση να γνωρίζουν, δεν πρόκειται να συμβεί. Δεν είναι στις προθέσεις του κ. Παπανδρέου να αντιπαρατεθεί με τον σημερινό πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ, ο οποίος φαίνεται να καραδοκεί για μι τέτοια ευκαιρία.

Ο κ. Παπανδρέου αναμένεται να αναφερθεί στις θέσεις του για τα τεκταινόμενα στη χώρα, κάτι που έκανε και σο Ζάππειο. Αυτό δεν σημαίνει, πάντως, ότι θα προσαρμόσει την ομιλία του για να ακούσει ο κ. Βενιζέλος ό, τι θα τον ευχαριστούσε.

Όπως είχε πει στην ομιλία του στο Ζάππειο θα ακολουθήσει το πρόγραμμα των παρουσιάσεων της έκθεσης, όπου θα προσπαθήσει να συνομιλήσει με τους απλούς ανθρώπους οι οποίοι θα επισκεφθούν την έκθεση και να «σφυγμομετρήσει» τις διαθέσεις τους». Πρόκειται, άλλωστε, για πάγια πρακτική των Παπανδρέου, να μη προβαίνουν σε καμία κίνηση πριν ακούσουν τον κόσμο.

Σχετικά, πάντως, με το ενδιαφέρον για την έκθεση, αυτό εκδηλώνεται έντονο από τον κόσμο και, όπως αναφέρεται, υπάρχουν προσκλήσεις από πολλές περιοχές της χώρας προκειμένου να παρουσιαστεί η έκθεση. Σύμφωνα με έγκυρες πληροφορίες του agenda-news.grμέχρι τώρα έχουν εκδηλώσει έντονο ενδιαφέρον για παρουσίαση της έκθεσης 11 πόλεις της Ελλάδας και έχει προγραμματιστεί η παρουσίασή της, ενώ νέα αιτήματα φθάνουν κάθε τόσο στα γραφεία του Ιδρύματος Ανδρέας Παπανδρέου.

Σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, μετά το Ηράκλειο, δύο πόλεις, η Πάτρα και η Κομοτηνή διεκδικούν την επόμενη επίσκεψη της έκθεσης και του Γιώργου Παπανδρέου. Τη σειρά τους περιμένουν, επί του παρόντος, η Θεσσαλονίκη, υποβάλλοντας επίμονα αιτήματα, τα Γιάννενα, η Σάμος, η Κοζάνη, η Ρόδος, η Χίος, ο Βόλος και η Πρέβεζα.

Οι ιθύνοντες του ΙΑΠ έχουν ενθαρρυνθεί από το μεγάλο ενδιαφέρον που εκδηλώνεται από τους απλούς ψηφοφόρους του ΠΑΣΟΚ και κυρίως από τη μεγάλη συμμετοχή νέων σε ηλικία ανθρώπων . Ενδεικτικά αναφέρεται ότι στις πέντε μέρες που λειτούργησε η έκθεση στο Ζάππειο, παρά την αγνόησή της από όλα τα ΜΜΕ, είχε 2.250 επισκέπτες που δήλωσαν το όνομά τους και 50% αυτών ήταν άτομα ηλικίας 30-35 ετών.

http://agenda-news.gr/

Κώστας Μαμέλης : ΕΚ ΒΑΘΕΩΝ

Αριστερά, Δεξιά, Κέντρο, λέξεις χωρίς σημασία, στην αλλοιωμένη πολιτική γεωγραφία μας.

Το ΠΑΣΟΚ της συγκυβέρνησης ελάχιστα διατηρεί από τις αρχές και την παράδοση της πάλαι ποτέ μεγάλης σοσιαλιστικής παράταξης.

Μέσα στη μέγγενη ενός ευανάγνωστου κυβερνητισμού - ορισμένοι τον βαφτίζουν «αναγκαστικό» – χάνεται και παλινωδεί, αλλά όσα

ενεργούνται με τη σύμπραξή του παράγουν μη αναστρέψιμα, αρνητικά, κοινωνικά αποτελέσματα.

Το ΠΑΣΟΚ κατέληξε μικρό μόρφωμα, σκιά του παλιού εαυτού του, χωρίς μάλιστα να έχει απορρίψει τα όσα αρνητικά της πορείας του.

Κλειστές διαπροσωπικές ομάδες, ατελείς και φοβικοί διάλογοι, αδυναμία τήρησης των θεσμών του, συκοφάντηση της ιστορίας του.

Ήδη εξαντλούνται οι ανθρώπινοι πόροι του, στο στελεχιακό και στο εκλογικό επίπεδο. Αναλίσκεται σε μάχες οπισθοφυλακής. Αναζητά από μηχανής θεούς σε αλλαγές ονομάτων, συμβόλων, εσωτερικών αναδιανομών, ενώ το πρόβλημά του είναι πρόβλημα πολιτικής, γραμμής, στόχων, μέσων.

Έχασε οριστικά (;) την ευκαιρία να ηγηθεί της εξόδου της χώρας από την κρίση με προοδευτικό πρόσημο. Και είναι υπαρκτός ο ύστατος φόβος. Ante portas η πλήρης έκπτωσή του.

Ταυτόχρονα η Ν.Δ. μετέτρεψε τον κοινωνικό φιλελευθερισμό και τη μεταρρυθμιστική της δυναμική σε άκριτη υποστήριξη μιας νεοφιλελεύθερης «εξόδου από την κρίση», με στρεβλώσεις που βαφτίζει «μονόδρομο» και, με ιδιότυπο θεσμικό αυταρχισμό, επιμένει στον αποτυχημένο δρόμο που επέβαλαν οι πιστωτές.

Το αδιέξοδο της χώρας διαπιστώνεται και στον «αυτάρεσκο» ΣΥΡΙΖΑ, που μπερδεύει την συντεχνιακή λογική με την στρατηγική του, τον ακτιβισμό και τον ριζοσπαστισμό με την κοινωνική δεκτικότητα και την πολιτική ωρίμανση. Αυτοανακηρύσσεται σε αυτόματο μετατροπέα της δύσκολης κοινωνικής πραγματικότητας σε ροζ ουτοπία

Σε τέτοια ανίατη πολιτική κατάσταση είναι σχεδόν αδύνατη μια νέα πολιτική παραγωγή στο σοσιαλιστικό χώρο. Κυρίως όταν η αλήθεια είναι αδυσώπητη, η πολιτική ασκείται χωρίς πολιτικό υποκείμενο, ωραιοποιούνται οι διεθνείς συσχετισμοί, τα κριτήρια είναι προσωπικά, οι συνειδήσεις παράταξης νοθεύονται.

Ο χώρος ΠΑΣΟΚ έχει δύο επιλογές. Η εύκολη. Εσωκομματικές και διαπροσωπικές ζυμώσεις και διευθετήσεις, κατανομές ρόλων. Τα ιδεολογικά, ψυχολογικά όρια των πρωταγωνιστών είναι ανιχνεύσιμα, το πλαίσιο προσδιορίσιμο, αρκούντως αποδοτικό για τους «παίκτες» που γνωρίζουν ο ένας τη «γλώσσα» του άλλου.

Στην άλλη, τη δύσκολη, που αφορά την ενότητα «βάθους» την συμπόρευση γραμμής, τους ανέστιους του 35% που απέχουν από το ΠΑΣΟΚ, θρυμματισμένοι και σκόρπιοι στον εκλογικό ορίζοντα, το πλαίσιο είναι περίπλοκο, προϋποθέτει σοβαρότητα στο πολιτικό σχέδιο και στο νέο ηγετικό πολιτικό προσωπικό. Αυτό είναι το στοίχημα. Το 35% του εκλογικού σώματος περιμένει να συνομιλήσει, να πεισθεί, να κερδηθεί
.
http://toprotovioli.blogspot.gr/

ΠΑΣΟΚ: Φαρμάκι Σαχινίδη για Βενιζέλο

Νέο χύπημα κατά Βενιζέλου από τον Φ Σαχινίδη. «Η… έξοδος στις αγορές αποτέλεσμα πολιτικών επιδιώξεων για 5 ημέρες εφήμερης αντιμνημονιακής δόξας!»

του Νίκου Τσίτσα


Την πολιτική των κυβερνήσεων του Γιώργου Παπανδρέου υπερασπίστηκε ο πρώην υπουργός Οικονομικών Φ. Σαχινίδης σε συνέντευξη που παραχώρησε στον ραδιοσταθμό του Σκάι αλλά παράλληλα άφησε αιχμές κατά του Ευάγγελου Βενιζέλου και του αφηγήματος της κυβέρνησης περί εξόδου από το Μνημόνιο με επιστροφή της χώρας στις αγορές.

Ο κ. Σαχινίδης τάχθηκε υπέρ της προληπτικής γραμμής χρηματοδότησης από την Ε.Ε. και σημείωσε ότι οι αγορές αντέδρασαν έντονα γιατί η κυβέρνηση δεν ήταν προετοιμασμένη.«Η έξοδος στις αγορές θα πρέπει να είναι το αποτέλεσμα της επάρκειας και της ικανότητάς μας να διαχειριστούμε τα του οίκου μας με τρόπο αποτελεσματικό κι όχι αποτέλεσμα πολιτικών επιδιώξεων για 5 ημέρες εφήμερης αντιμνημονιακής δόξας»,σημείωσε ο Φ. Σαχινίδης.

Εξήγησε επίσης ότι η αποτίμηση του ευρωπαϊκού ρίσκου αυξάνεται καθώς η Ευρώπη μπαίνει σε ύφεση, γιατί φαίνεται ότι Ιταλία και Γαλλία έχουν προβλήματα διαρθρωτικά αλλά και προβλήματα δημοσιονομικά, καθώς το έλλειμμά τους είναι πάνω από το όριο το οποίο έχει θεσπιστεί και δεν φαίνεται να είναι διατεθειμένες να ακολουθήσουν ένα δρόμο γρήγορης δημοσιονομικής προσαρμογής.

Επέρριψε ευθύνες στην κυβέρνηση με βολές και κατά τουπροέδρου του ΠΑΣΟΚ λέγοντας ότι «οι παράγοντες που αφορούν την Ελλάδα είναι δύο: πρώτον, η διαφαινόμενη αδυναμία επίτευξης λύσης συναίνεσης για την προεδρική πλειοψηφία και επομένως η αύξηση των πιθανοτήτων για εκλογές τον Μάρτιο του 2015, σε συνδυασμό βέβαια με τη διακήρυξη της κυβέρνησης ότι προσφεύγει στις αγορές, χωρίς όμως να αφήνει καθαρό το τι θα γίνει. Εάν θα υπάρχει, δηλαδή, προληπτική γραμμή πίστωσης ή όχι».

Αιχμές για Βενιζέλο
Ιδιαίτερα αιχμηρός ήταν ο Φίλιππος Σαχινίδης για την στάση της κυβέρνησης σχετικά με την έξοδο της χώρας στις αγορές επιρρίπτοντας ευθύνες τόσο στον Ευάγγελο Βενιζέλο όσο και στον Αντώνη Σαμαρά για την κατάσταση στην οποία περιήλθε η χώρα μετά την αντίδραση των αγορών: «Πάμε στις αγορές, αλλά ελάτε να προετοιμαστούμε». Δεν μπορεί, λοιπόν, η χώρα να λέει ότι ξέρετε κάτι ότι: «Α, αυτό ήταν ξαφνικό και προέκυψε». Ξέραμε ότι τελειώνει το 2014 το Μνημόνιο. Οφείλαμε να κάνουμε όλες τις αναγκαίες προπαρασκευαστικές ενέργειες, ώστε η χώρα να μην τεθεί σε κίνδυνο ούτε για ένα δευτερόλεπτο. Διότι σήμερα και οι ευρωπαϊκοί θεσμοί έχουν αλλάξει στάση απέναντι στην Ελλάδα και φάνηκε αυτό από τις δηλώσεις τις οποίες αναφερθήκατε και η ΕΚΤ είναι πολύ πιο χαλαρή στην άσκηση δημοσιονομικής πολιτικής. Φαντάζεστε, το 2010 τον Τρισέ να λέει: «Ότι θα κάνω οτιδήποτε είναι αναγκαίο προκειμένου να προστατέψω το ευρώ, προκειμένου να προστατέψω χώρες όπως η Ελλάδα;». Η Ελλάδα πιθανότατα να μην είχε την περιπέτεια την οποία έζησε από το 2010 και μετά».

Παράλληλα υπερασπίστηκε τις πολιτικές των κυβερνήσεων Παπανδρέου λέγοντας ότι «έχω ακούσει πολλές κατηγορίες ένθεν κακείθεν ότι το ΠΑΣΟΚ, η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ το 2010 δεν είχε προετοιμάσει την ένταξη στο μηχανισμό, ο οποίος δεν υπήρχε στο κάτω κάτω. Έχουμε το ESM. Η Ελλάδα το 2010 δεν είχε το παραμικρό. Για κάντε, λοιπόν, μια σύγκριση της περιπέτειας του 2010 με τις περιπέτειες τις σημερινές. Σήμερα, εφόσον έχουμε χρόνο θα έπρεπε να προετοιμαστούμε. Αλλά δυστυχώς φαίνεται, ότι δεν διδασκόμαστε ούτε από τα λάθη μας ούτε από τα πάθη μας».

Εθνική συνεννόηση

Ο στενός συνεργάτης του Γιώργου Παπανδρέου σημείωσε ότι απαιτείται εθνική συννενόηση για το χρέος και την παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας: «είναι προτιμότερο, να πάμε με μία ενιαία γραμμή, η Ελλάδα να έχει δηλαδή το ισχυρότερο δυνατό εσωτερικό μέτωπο, ώστε όταν πάει στο εξωτερικό, οι αγορές να ξέρουν ότι αυτή δεν είναι μία απόφαση που την υποστηρίζει μόνο ένα κόμμα, αλλά έχει συγκροτηθεί ένας εθνικός πυρήνας ισχυρός, ο οποίος αυτή την στιγμή έχει μία ενιαία στάση, και αυτήν θα υποστηρίξει, ανεξάρτητα από ποιο κόμμα βρίσκεται σήμερα ή αύριο στην κυβέρνηση».

http://www.thetoc.gr/

Ο Μπουτάρης ξεπληρώνει γραμμάτια στον «ήρωα» Βενιζέλο;

Χαιρετισμό στην εκδήλωση που διοργανώνει το ΠΑΣΟΚ για την υγεία στη Θεσσαλονίκη, ΣΤΗΝ οποία μίλησε ο Προέδρος ΤΟΥ ΠΑΣΟΚ, Ευάγγελος Βενιζέλος απηύθυνε ο Δήμαρχος Θεσσαλονίκης Γιάννης Μπουτάρης ο οποίος δήλωσε «είμαι πιο ΠΑΣΟΚος από τους ΠΑΣΟΚους και αυτό που με στεναχωρεί είναι ότι το ΠΑΣΟΚ -δεν ξέρω πως τα κατάφερε- έχασε την πνοή του ».
Χαρακτήρισε «ήρωα» τον Ευάγγελο Βενιζέλο, γιατί, όπως είπε, «αν δεν έβαζε πλάτη δεν θα βγαίναμε από την κρίση». [αction24]...


Epikairo: Τον Γιάννη Μπουτάρη τον στηρίξαμε όσο κανέναν άλλο υποψήφιο δήμαρχο (όπως και τον Γ. Καμίνη) και ο κύριος λόγος ήταν η προοδευτική του άποψη και ο ασυμβίβαστος χαρακτήρας του. Μάλιστα, έχουμε γράψει ποστ που ξεπέρασαν τα 50.000 views και σίγουρα βοήθησαν κατά την εκλογική περίοδο τον δήμαρχο Θεσνικης. Ενδεικτικά παραθέτουμε

Ο Μπουτάρης θέτει σε διαθεσιμότητα τους «υποκριτοφύλακες» του political correct..

Εξαρτήσεις: Από την 19χρονη νεοϋορκέζα, στον Άλφα, τον Βήτα, τον Γάμα, τον Μπουτάρη.

Το κάναμε επειδή ήταν φίλος; Μήπως για οικονομικά ανταλλάγματα; Ή επειδή υπήρχε κάποια πολιτική σκοπιμότητα;

Όσοι μας γνωρίζουν, γνωρίζουν επίσης πολύ καλά πως οτιδήποτε κάνουμε ως epikairo, δεν περιέχει ούτε όρους, ούτε ανταλλάγματα, παρά μόνο αυτό που πολιτικά πιστεύουμε. Καλύτερα απ' όλους το γνωρίζει ο ίδιος.


Στηρίξαμε, λοιπόν, εμφατικά τον Μπουτάρη διότι ήταν ο τύπος ο οποίος έδειχνε ότι διατίθεται να συγκρουστεί με τον πελατειασμό, την διαφθορά, την διαπλοκή, τις συντηρητικές αντιλήψεις και φυσικά να διατηρήσει την αυτονομία του, μακριά από οικονομικές και πολιτικές εξαρτήσεις. Πράγματι, ο Μπουτάρης δεν μας απογοήτευσε, τουλάχιστον μέχρι σήμερα, παρέμεινε ασυμβίβαστος σε αρχές και αξίες.

Βέβαια, οι εξαρτήσεις ως έναν βαθμό υπάρχουν στην πολιτική, όπως και οι συμβιβασμοί που μπορεί να κάνει κάποιος, και αυτό, παρότι δεν είναι θεμιτό, γίνεται κατανοητό.

Έτσι, ήταν αναμενόμενη η διακριτική στήριξη Μπουτάρη σε Βενιζέλο, μετά και το γραμμάτιο της υποψηφιότητάς του στις τελευταίες εκλογές [θυμίζουμε ->Το νομικό, πολιτικό και ηθικό δίλημμα στην υπόθεση Μπουτάρη].


Έτσι και μεις, κατάπιαμε τον πρώτο καλό λόγο για τον Βενιζέλο, τον οποίο δικαιολογήσαμε με την παραπάνω λογική.

Εν συνεχεία, ο καλός λόγος έγινε εγκωμιαστικός:Και σε αυτή την περίπτωση προσπεράσαμε, στραβοκαταπίνοντας, για να λέμε και την αλήθεια! Έλα όμως που ο εγκωμιαστικός λόγος έφτασε να γίνει διθύραμβος και ο Μπουτάρης να αποκαλεί τον Βενιζέλο ήρωα! -Ήρωα σε τι, κυρ-Γιάννη; • Στο γεγονός ότι αποφάσισε να μας βγάλει βεβιασμένα από το μνημόνιο, φορτώνοντας τις επόμενες γενιές με δεκάδες παραπάνω δις, για πολιτικάντικους και μόνο λόγους;

 • Ή μήπως επειδή ανήγαγε τον πελατειασμό σε ιδεολογία, καταπατώντας κάθε έννοια αξιοκρατίας, ξεκινώντας με την εξαίρεση στο ΥπΟικ, κατά την θητεία του, στην επιλογή διευθυντών με αξιοκρατικά κριτήρια, τη συμμετοχή στο 4-2-1, τον διορισμό όλων των κολλητών του σε θέσεις ευθύνης (μήπως δεν γνωρίζετε πως λειτουργεί το σύστημα στη θεσνικη με εφορίες, νοσοκομεία κτλ;) ή τον διορισμό των αποτυχημένων βουλευτών του «ρεύματος» και πολιτευτών σε οργανισμούς;

 • Ή μήπως, για να πάμε και στα δικά σας, στο γεγονός ότι ήταν ο άνθρωπος που μπλόκαρε το ενιαίο ψηφοδέλτιο στην τοπική αυτοδιοίκηση, αφήνοντας τον εκσυγχρονισμό της στον πάγο για ακόμη 5 χρόνια, και μάλιστα υπερηφανεύομενος για αυτό σε ομιλία του στην ΚΕ του ΠΑΣΟΚ; Να θυμίσουμε εδώ ότι ο Σαμαράς προανήγγειλε την μεταρρύθμιση αυτή σε συνέντευξή του στον Γιάννη Πρετεντέρη και ο προοδευτικός Βενιζέλος την έκοψε;

 • Θέλετε μήπως να δούμε ποιο μνημόνιο μίκρυνε τις κοινωνικές ανισότητες και ποιο δημιούργησε ακόμη περισσότερες, μεταφέροντας 8% περισσότερο πλούτο στους έχοντες το 1% του ελληνικού πλούτου στη χώρα; 

 • Ή μήπως σας αρέσει, επειδή δηλώνετε ΠΑΣΟΚ και καλά κάνετε, η λειτουργία του κόμματος χωρίς συνεδρίαση των οργάνων, με αποφάσεις του επικεφαλής ακόμη και για την προγραμματική συμφωνία με τη ΝΔ, ΚΑΙ φυσικά μοναδικές υποψηφιότητες για την προεδρία του κόμματος, τη γραμματεία και τη γραμματεία νεολαίας; Ούτε ο Στάλιν τέτοια λειτουργία, κυρ-Γιάννη μου.

 Ξέρεις, κυρ Γιάννη, αν δεν έπαιρνες το χρίσμα του ΠΑΣΟΚ το 2010, δεν θα γινόσουν ποτέ δήμαρχος Θεσσαλονίκης. Αυτό, όμως, το χρίσμα δεν δόθηκε με ανταλλάγματα και όρους, ούτε σου ζήτησε κανείς να πεις ήρωα τον Γιώργο Παπανδρέου και να τον προσέχουμε σαν τα μάτια μας. Η επιλογή έγινε διότι και το άξιζες αλλά και το απέδειξες, όχι τόσο με τη νίκη, αλλά με το έργο και τη λειτουργία σου στην πρώτη θητεία. Αν όμως έχεις αποφασίσει να αγιοποιήσεις τον Βενιζέλο, ξεπληρώνοντας το γραμμάτιο και να κάνεις τον δήμο Θεσνικης μηχανισμό για τον πιο παλαιοκομματικό πρόεδρο που είχε ποτέ το ΠΑΣΟΚ, ας μας το πεις να το γνωρίζουμε, διότι εμείς έναν άλλο Μπουτάρη στηρίξαμε, έναν Μπουτάρη ασυμβίβαστο, ανεξάρτητο, εναλλακτικό και κυρίως εξωσυστημικό.

 Να το γνωρίζουμε, διότι, μουγγοί μπορεί να γίνουμε σε κάποιες στιγμές και επειδή αντιλαμβανόμαστε τις δυσκολίες, κορόιδα όμως όχι. 

http://epikairo.gr/

Σάββατο, 18 Οκτωβρίου 2014

Του Χάρη Τσιοκα :18 Οκτώβρη 1981…Χρονολογία σταθμός στην πολιτική ιστορία της χώρας

Του Χάρη Τσιοκα

18 Οκτώβρη 1981…Χρονολογία σταθμός στην πολιτική ιστορία της χώρας ,που συνδέεται με την ανάληψη της διακυβέρνησης της χώρας από τον Ανδρέα Παπανδρέου και το ΠΑΣΟΚ!

Δυστυχώς στις μέρες μας επιχειρείται από συγκεκριμένα κέντρα εξουσίας «δήθεν αποτίμηση» της μεγάλης αλλαγής με στόχο τη συκοφάντηση των κατακτήσεων που δημιούργησε!

Το επιχείρημα που εκπέμπουν «παρασιτικές δυνάμεις της παλινόρθωσης του αχαλίνωτου νεοφιλελευθερισμού», είναι ότι δήθεν η σημερινή κρίση οφείλεται στην κυβερνητική περίοδο του Α. Παπανδρέου

Με αυτό το επιχείρημα έστησαν το σκηνικό «εκρίζωσης» μεγάλων κοινωνικών και πολιτικών αλλαγών ,για να επιβάλουν με άλλοθι την κρίση ένα τριτοκοσμικό οικονομικό και κοινωνικό μοντέλο που μεγεθύνει τη κρίση σε βάρος της παραγωγικής βάσης της χώρας και της κοινωνίας!

Όμως η 18 Οκτώβρη ‘81 ως επέτειος, είναι χρόνος σταθμός πρωτοφανούς λαϊκής εντολής!

Για να εκκινήσει η "αλλαγή σελίδας" από μια διχαστική περίοδο πολιτικης και κοινωνικής κρίσης , με την προοδευτική- σοσιαλιστική παράταξη και το λαό πρωταγωνιστές στην δημοκρατική εξέλιξη της κοινωνίας!

Θυμίζω μεταξύ των άλλων ότι:

· Είναι η αρχή της άρσης των πολιτικών και κοινωνικών αποκλεισμών , της ισότιμης πρόσβασης όλων των πολιτών στις παραγωγικές ,διοικητικές και αναπτυξιακές δραστηριότητες της χώρας

· Είναι η περίοδος που η μεσαία τάξη διευρύνεται και ισχυροποιείται, αποκτά «εργαλεία» για να λειτουργήσει στην παραγωγή, την εμπορία και τη διακίνηση προϊόντων εντός και εκτός της χώρας.

· Είναι ο χρόνος που εκδηλώνεται η τόνωση της ζήτησης με αύξηση της αγοραστικής δύναμης των δυνάμεων της εργασίας και η ενεργός στήριξη του αγρότη και της παραγωγικής δραστηριότητας!

· Είναι οι χρόνοι που τα δημόσια αγαθά της παιδείας, της υγείας, της κοινωνικής ασφάλισης αποκτούν χαρακτήρα ανταπόδοσης ,πρόσβασης και αλληλεγγύης με την δημιουργία του κοινωνικού κράτους.

· Είναι η περίοδος που η χώρα αποκτά στην Ευρώπη και τον κόσμο ακτινοβολία, με διαπραγματευτική ικανότητα και διαμορφώνει ισχυρά οικονομικά και πολιτικά ανταλλάγματα για τους πολίτες και την οικονομία.

--Η περίοδος που σ αντίθεση με σήμερα συνέκλινε την Ελλάδα με τον ευρωπαϊκό μέσο όρο!

-Είναι οι χρόνοι που δοκιμάζεται η σύμπραξη δημοσίου και ιδιωτικού τομέα στην οικονομική δραστηριότητα σ αντιπαράθεση με τις άνευ όρων εκποιήσεις.·

· Είναι η περίοδος που αίρονται οι διχασμοί ανάμεσα στα ‘’μπλε και κόκκινα’’ καφενεία και η δημοκρατία βαθαίνει με αποκεντρωμένους πόρους, αρμοδιότητες και με την είσοδο νέων κοινωνικών στρωμάτων στους πολυπλεύρους θεσμούς δημοκρατικής αντιπροσώπευσης.

Και τόσα άλλα που καμιά άλλη περίοδος στη μεταπολιτευτική διαδρομή της χώρας δεν μπορεί να αριθμήσει….

Αναφέρθηκα σε ενδεικτικά παραδείγματα εκείνης της περιόδου για να αντιδιαστέλλω ότι με αφορμή την κρίση, η επιδίωξη των δυνάμεων του νεοφιλελευθερισμού και οι ασκούμενες πολιτικές τους επιφέρουν καίρια πλήγματα στο αίτημα οικονομικής , κοινωνικής σταθερότητας και ανάπτυξης που έχουν ανάγκη η χώρα και οι πολίτες!

Δεν είναι στην πρόθεση μου, ο μηδενισμός των παθογενειών , που ασφαλώς και τότε υπήρξαν!

Γιατί είναι πλέον κοινή διαπίστωση πως οι μεγάλες αλλαγές τότε , δεν ολοκλήρωσαν τολμηρά τόσο τον επαναπροσδιορισμό του αναπτυξιακού και κοινωνικού ρόλου της δημόσιας διοίκησης όσο και τον ριζικό απεγκλωβισμό του παραγωγικού μοντέλου από τον κρατικοδίαιτο εναγκαλισμό .

Όμως σήμερα οι πολιτικές και οικονομικές στοχεύσεις έχουν αναστρέψει τον στόχο της εξόδου από την κρίση σε ευκαιρία παλινόρθωσης των ακραίων ανισοτήτων!

-Αποκαθηλώνουν το κοινωνικό συμβόλαιο που δημιούργησε το Πασοκ και ο Ανδρέας !

-Δεν ανταποκρίνονται στον προσανατολισμό , τα ζητούμενα μιας προοδευτικής πλειοψηφείας!

Με το σχέδιο προϋπολογισμού που κατατέθηκε για το 2015 και τις «διατυπώσεις ότι θα χρειαστεί η συνέχιση για «μέτρα» επί πλέον εσόδων πάνω από 1,700 σε βάρος των αδυνάτων ,και νέες "παραχωρήσεις" που ονομάζονται «διαρθρωτικές αλλαγές», γίνεται προφανές πως αυτό που αναζητείται από την κυβέρνηση δεν είναι η αλλαγή πολιτικής αλλά μια διαφορετική ονομασία για το πλαίσιο συνέχισης της!

Γίνεται φανερό ότι στην πράξη οι επιδιώξεις των επιχειρουμένων πολιτικών δεν αφορούν ένα σχέδιο εξοδου,δεν σχεδιάζουν μέτρα ανάπτυξης ,αλλά επιμένουν στην «Γερμανικη« εποπτεία» για τη διαμόρφωση ενός τριτοκοσμικού οικονομικού και κοινωνικού μοντέλου !

Επειδή όμως οι επιπτώσεις από τον ατελέσφορο τρόπο διαχείρισης της κρίσης είναι εμφανείς:

· Με την ύφεση, την φθίνουσα παραγωγική βάση, και τον ανύπαρκτο ρόλο της μεσαίας τάξης , της αγροτικής οικονομίας και των καινοτόμων δυνάμεων στο σχέδιο εξόδου από την κρίση

· Με την υπερδιόγκωση της ανεργίας, την «πλαγιοκοπηση» του κοινωνικού κράτους, την εμπορευματοποίηση των δημόσιων αγαθών και την εκχώρηση άνευ όρων δημόσιων εργαλείων ανάπτυξης.

· με την εμπορευματοποίηση υπηρεσιών της δημόσιας διοίκησης και του περιορισμού της αποστολής σε όργανο καταστολής ..

· με την εμφανή "αδυναμία" του πιστωτικού συστήματος να στηρίξει την παραγωγική βάση…

· και την υποκατάσταση δημοκρατικών λειτουργιών από τον «εξουσιοδοτισμο» σε μια «επικοινωνιακή δημοκρατία»κτλ

και επειδή τα προηγούμενα δείχνουν πως ο ρόλος της πολιτικής εκπροσώπησης χώρας στις διεθνείς και ευρωπαϊκές εξελίξεις κινδυνεύει να γίνεται ολοένα και πιο διαχειριστικός, εγκαταλείποντας τον τομέα της πολίτικης διαπραγμάτευσης και των συμμαχιών προκειμένου να υπάρξουν όχι απλά «μεταρρυθμίσεις» αλλά αλλαγές στο ατελέσφορο σχέδιο εξόδου από την κρίση,

έχει σημασία να υπογραμμιστεί ότι:

Ότι η δημιουργία από το Ανδρέα Παπανδρέου του σοσιαλιστικού κινήματος ήταν ένα βήμα μπροστά! Ήταν δηλαδή η ιδεολογική πολιτική κοινωνική και προγραμματική ενηλικίωση της δημοκρατικής παράταξης σε σοσιαλιστική ,με ευδιάκριτα διαφορετικές επιδιώξεις από τον νεοφιλελευθερισμό!

Η επέτειος 18 Οκτώβρη 1981 λοιπόν , είναι μιας πρώτης τάξεως ευκαιρία να επικαιροποιηθει πως , η αποστολή της σοσιαλιστικής προοδευτικής παράταξης είναι όχι μόνο για να υπερασπίζεται την ιδεολογία της ,την ιστορική της συμβολή ,τις ρίζες της, αλλά στη σύγχρονη πραγματικότητα να διαμορφώνει πολιτικές πλειοψηφιες με προοδευτικό πρόσημο που θα στοχεύουν στη σωτηρία και των πολιτών και της χώρας ταυτόχρονα

18 Οκτωβρίου 1981: Μέρα αφετηρίας και όχι περισυλλογής

33 χρόνια από τις εκλογές της "Αλλαγής".. -Από το 48% του 1981, στο ασθμαίνον (και εάν) 4,8% .. -Ο Ανδρέας ήταν ο ιδρυτής και πρώτος πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, ο Βενιζέλος είναι τέταρτος και έχει βαλθεί να είναι ο τελευταίος

 -Σήμερα, όσοι ενθυμούνται και συγκινούνται είναι περισσότεροι εκτός, παρά εντός αυτού του ΠΑΣΟΚ..

 -Ας είναι σήμερα λοιπόν μια μέρα αφετηρίας και όχι μιας μέρα νοσταλγίας, γιατί ο σοσιαλισμός είναι και θα είναι το διακύβευμα..

 - See more at: http://www.epikairo.gr

Η φύση της εξουσίας (λόγω της ημέρας)

Το 1352 π.Χ. ανεβαίνει στο θρόνο της Αιγύπτου ο Αμενχοτέπ IV, η πλέον συζητημένη, αμφιλεγόμενη και «αιρετική» μορφή στην αρχαία ιστορία της χώρας.

Γράφει η Κατερίνα Κολτσίδα*
Γιος και διάδοχος του Αμεχοτέπ ΙΙΙ, ο νέος φαραώ, θεός επί της γης, προχωρά σύντομα σε μια δραματική ανατροπή: καταργεί την λατρεία όλων των θεών επιβάλλοντας την αποκλειστική πίστη στον ηλιακό δίσκο, δηλαδή τον θεό Ατόν. Παράλληλα, αλλάζει το όνομά του σε Ακενατόν (πνεύμα/δόξα του Ατόν), διδάσκει ο ίδιος τους βασιλικούς ζωγράφους και γλύπτες τους νέους (φυσιοκρατικούς) τρόπους απόδοσης των μορφών (αφού τα πάντα πρέπει να αποδίδονται όπως ακριβώς τα αναδεικνύουν οι ηλιακές ακτίνες του Ατόν), ενώ μεταφέρει την πρωτεύουσα από τις Θήβες (κέντρο λατρείας του Άμμωνα ως τότε) σε μια νέα «παρθένο» περιοχή στη μέσο Αίγυπτο, ιδρύοντας την περίφημη Ακετατόν (ο ορίζοντας του Ατόν), ενώ επιλέγει ειρηνική εξωτερική πολιτική.

Παρότι η επιστημονική έρευνα εστιάζει κυρίως στις ανατροπές στη θρησκεία, την εξωτερική πολιτική και την τέχνη της περιόδου, εμένα με ενδιαφέρει πρωτίστως η «ανείπωτη» ιστορία, αυτή που δεν καταγράφεται σε επίσημα έγγραφα και δεν αποδίδεται στην τέχνη, αλλά που αποτυπώνεται στην καθημερινή ζωή των ανθρώπων κι ανασυντίθεται από τους αρχαιολόγους μέσα από μικρά, ευτελή ή «ασήμαντα» ευρήματα: ένα φυλαχτό, μια προσευχή, ένα νέο όνομα στον κρατικό μηχανισμό, μια επιστολή μητέρας στο γιο της, ένα λογαριασμό αγοραπωλησίας, ένα μικρό οικιακό ιερό …..

Τα ερωτήματα πολλά σε τέτοιου είδους μελέτες και οι απαντήσεις ελάχιστες, ικανές όμως να αποδείξουν ότι πέραν της θρησκευτικής και πολιτικής ανατροπής, τα 25 χρόνια της βασιλείας του Ακενατόν συντελέσθηκε στην Αίγυπτο και μια τεράστια κοινωνική ανατροπή. Νέοι αξιωματούχοι αναλαμβάνουν τα ηνία της χώρας, νέοι καλλιτέχνες επιλέγονται για να φιλοτεχνήσουν τους βασιλικούς τάφους, νέοι ιερείς χρίζονται στη λατρεία του Ατόν, κι όλοι αυτοί δημιουργούν τη νέα, δυναμική και πανίσχυρη ανώτερη και μέση τάξη στον κρατικό μηχανισμό της μεγαλύτερης αυτοκρατορίας της περιόδου στην Ανατολική Μεσόγειο.

Εκείνοι που (σαν έτοιμοι από καιρό;) απαρνήθηκαν τη λατρεία του Άμμωνα και του Αιγυπτιακού πανθέου αντικαθιστώντας τους με τον Ατόν, πίστεψαν άραγε στην δύναμη του μονοθεϊσμού ή ακολούθησαν τυφλά τις επιταγές του επίγειου θεού, Ακενατόν; Μήπως, τελικώς, δεν ήταν ούτε αγνοί πατριώτες ούτε πνευματικοί και θρησκευτικοί ρεφορμιστές, αλλά καιροσκόποι που άδραξαν την ευκαιρία για να ανελιχθούν γρήγορα (και εύκολα) στον κρατικό μηχανισμό κερδίζοντας πλούτο και δόξα; Αν και μάλλον τα ερωτήματα αυτά δεν θα απαντηθούν ποτέ, προσωπικά, πιστεύω οτι η αλήθεια είναι κάπου στη μέση κι ότι, τελικά, ισχύουν «όλα τα παραπάνω». Η νέα ηγετική τάξη κτίζει επαύλεις για τον εαυτό της στη νέα πρωτεύουσα, ενώ παράλληλα χειρίζεται με σύνεση τις κρατικές υποθέσεις. Οι περίφημες «επιστολές της Αμάρνα» αποδεικνύουν οτι και στην εξωτερική πολιτική η νέα τάξη τα κατάφερε μια χαρά.

Η παλαιά καθεστηκυία τάξη, από την άλλη, φαίνεται οτι διατήρησε τα προνόμια και τον πλούτο της, έχασε όμως το μερίδιο νομής της εξουσίας που καρπωνώνταν επί αιώνες. Δίχως να αποκλείω την πιθανότητα να πολέμησαν παρασκηνιακά τις μεταρρυθμίσεις του Ακενατόν «ροκανίζοντας» την εξουσία του, φαίνεται οτι περίμεναν (υπομονετικά ;), επί 25 συναπτά έτη, έως το θάνατο του βασιλιά. Ο ανήλικος νέος φαραώ, Τουταγχατόν, ήταν αναμφίβολα αδύναμος να επιβληθεί στο πανίσχυρο ιερατείο του Άμμωνα και την παλαιά αριστοκρατία, που ανασυντάχθηκαν πάραυτα μετά το θάνατο του Ακενατόν.

Έτσι, σύντομα υποχώρησε στις πιέσεις για επαναφορά όχι μόνο της λατρείας του Άμμωνα και του Αιγυπτιακού πανθέου αλλά και των παλαιών αριστοκρατών στον κρατικό μηχανισμό της χώρας. Η επιστροφή αυτή στην «κανονικότητα» αναγγέλλεται πανηγυρικά και με την αλλαγή του ονόματος του βασιλιά σε Τουταγχαμών, δηλαδή μορφή και ζωή του Άμμωνα.

Άραγε υπήρξε ρεβανσισμός προς τους «Ατονιστές»; Αν και η καταστροφή των μνημείων, του ονόματος αλλά και των αναπαραστάσεων του Ακενατόν θα μας οδηγούσαν προς μια τέτοια υπόθεση, και πιθανώς να υπήρξαν κάποιες τέτοιες περιπτώσεις, το γεγονός ότι αρκετοί από τους αξιωματούχους που αναδείχθηκαν την περίοδο του Ακενατόν παραμένουν στην υπηρεσία μεταγενέστερων φαραώ, συνηγορεί στην υπόθεση οτι η νέα και η παλαιά αριστοκρατία τελικά συγχρωτίσθηκαν.

Αν και απεχθάνομαι τις ιστορικές συγκρίσεις, και εμφατικά υπογραμμίζω το γεγονός οτι η ανατροπή στην αρχαία Αίγυπτο δεν ήρθε ως αποτέλεσμα λαϊκής εξέγερσης, επανάστασης ή, έστω, ετυμηγορίας, αλλά ήταν απόφαση της απολύτου και αδιαμφισβήτητης κορυφής της κοινωνικής πυραμίδας, δεν μπορώ να μην σκεφτώ ότι έναν αντίστοιχα ζεστό Οκτώβριο σαν τον φετινό, εκείνο του 1981, έρχεται στην Ελλάδα «το ΠΑΣΟΚ στην κυβέρνηση κι ο λαός στην εξουσία» δημιουργώντας ανατροπή όχι τόσο ή όχι μόνο στην ασκηθείσα πολιτική, όσο στην κοινωνική δομή της χώρας.

Νέοι πολιτικοί εκλέγονται, νέοι άνθρωποι στελεχώνουν το κράτος, νέοι επιχειρηματίες αναδεινκύονται, νέα «τζάκια» δημιουργούνται…. άλλοι επειδή πίστεψαν στο σοσιαλισμό, άλλοι γιατί λάτρεψαν τον ηγέτη, κι άλλοι γιατί είδαν την ευκαιρία να αποκτήσουν δόξα και χρήμα, αποδεικνύοντας έτσι, οτι, ασχέτως πολιτικής κατάστασης και κοινωνικού/οικονομικου εποικοδομήματος , ασχέτως ιστορικών συγκυριών και θρησκευτικών πεποιθήσεων, η φύση της εξουσίας έχει διαχρονικές και διαπολιτισμικές ομοιότητες.

* Η Κατερίνα Κολτσίδα είναι Αιγυπτιολόγος

http://www.4news.gr/

Ο Βενιζέλος πλέον είναι το απόλυτο τρολ..

Ευθεία επίθεση στον Γιώργο Παπανδρέου και τους υποστηρικτές του πρώην πρωθυπουργού στο ΠΑΣΟΚ έκανε ο Ευάγγελος Βενιζέλος, υπογραμμίζοντας ότι προσπαθεί να διορθώσει τις επιλογές του. [iefimerida]

«Η πολιτική του ΠΑΣΟΚ είναι αυτή που εφαρμόζει και βασίζεται σε μεγάλο βαθμό στις επιλογές της προηγούμενης ηγεσίας, τις οποίες η σημερινή ηγεσία προσπαθεί να διορθώσει», είπε χαρακτηριστικά ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, μιλώντας στον Alpha. Πρόσθεσε μάλιστα ότι η προηγούμενη ηγεσία έδωσε συγχωροχάρτι στις κυβερνητικές επιλογές που έγιναν στη χώρα την περίοδο 2004- 2009.

«Αυτοί που με κατηγορούν ότι υπηρετώ την πλουτοκρατία και δεν έχω φιλολαϊκή πολιτική είναι αυτοί που στήριξαν την ηγεσία από το 2009 έως το 2011», τόνισε ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης, χαρακτηρίζοντας ως «λόγια και φληναφήματα» τις θέσεις της εσωκομματικής αντιπολίτευσης, ενώ παράλληλα ζήτησε συγκεκριμένες προτάσεις.

Για μία ακόμη φορά, ο κ. Βενιζέλος μίλησε για «πέμπτη φάλαγγα στο ΠΑΣΟΚ την οποία απαρτίζουν αυτοί που λένε ότι είναι ΠΑΣΟΚ, αλλά δεν το ψηφίσαν» και πρόσθεσε «Ας αγωνιστούν δήλωσε σκωπτικά, για τους πολιτικούς χώρους στους οποίους μετακόμισαν, κι ας αφήσουν το ΠΑΣΟΚ να αναπνεύσει...».

«Η αντιπολίτευση έχει σκυλιάσει με αυτό που έχουμε πετύχει» τόνισε δε ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, ενώ αναφορικά με τις καταγγελίες Δραγασάκη είπε ότι «αυτό είναι συκοφαντική μεταφυσική που κυριαρχεί σε όλη τη χώρα. Αυτό είναι σταλινισμός».

Epikairo: Όλα τα απίθανα είχαμε ακούσει από το στόμα του Βενιζέλου, αλλά ότι και ο Παπανδρέου έδωσε συγχωροχάρτι στον Καραμανλή, αυτός ξεπερνά κάθε όριο θράσους. Μπορεί στα αυτιά του υποψιασμένου πολίτη τέτοιες τοποθετήσεις να φαντάζουν τουλάχιστον..φαιδρές, αλλά το να υποστηρίζει ο Βενιζέλος αυτό το πράγμα είναι συνειδητή παραπλάνηση. Πώς άραγε ο Παπανδρέου έδωσε συγχωροχάρτι στον Καραμανλή; Συγκάλυψε ή μαγείρεψε κανένα έλλειμμα; Δεν είπε την αλήθεια στον ελληνικό λαό και τους ευρωπαίους εταίρους;

Αμ το άλλο; Ο Βενιζέλος κατηγορεί την διετία 2009-2011 ως μια διετία αντιλαϊκής πολιτικής με λίγα λόγια. Αλήθεια, πέραν των σκληρών περικοπών σε μισθούς και συντάξεις, αμφιβάλλει κανένας ότι το πρώτο μνημόνιο είναι χάδι σε σχέση με όσα ακολούθησαν; Ξεχνά ο Βενιζέλος την επιβολή του "χαρατσιού" της ΔΕΗ, ως αποτέλεσμα της τσάμπα μαγκιάς του να διώξει την Τρόικα τον Σεπτέμβρη του 2011, η οποία ξεχείλισε το ποτήρι της ανοχής της κοινής γνώμης; Αν δεν είχε ανατραπεί ο Παπανδρέου τον Νοέμβρη του 2011, και αν ο Σαμαράς δεν είχε εκβιάσει με εκλογές το 2012, πιθανόν η Ελλάδα να είχε επιτύχει πλήρη δημοσιονομική εξυγίανση πολύ γρηγορότερα, αλλά και πολύ αποτελεσματικότερα.

Και κάποια στιγμή πρέπει να γίνει σύγκριση της δημοσιονομικής προσαρμογής της περιόδου 2009-2011 και της περιόδου 2012-2014. Η κυβέρνηση Παπανδρέου τόλμησε να κάνει μεταρρυθμίσεις σε καιρό κρίσης και μάλιστα θέσπισε το νόμο Κατσέλη για τα υπερχρεωμένα νοικοκυριά, ο οποίος αποδεδειγμένα έδωσε ανάσα σε πολλούς συνανθρώπους μας; Και πραγματικά η σύγκριση των τομών Παπακωνσταντίνου με το κοροϊδίλικι του Βενιζέλου δεν αντέχεται να γίνει για τον ίδιο.

Σαν σήμερα το ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα Παπανδρέου υλοποίησε την "Αλλαγή" του 48% στις εκλογές του 1981. Πώς προτιμά ο Βενιζέλος να απευθύνεται σε πρώην και νυν συντρόφους; Με τον όρο "Πέμπτη Φάλαγγα", λέγοντας ότι εκείνοι δεν είναι ΠΑΣΟΚ. Τι μας επιβεβαιώνει; Ότι ο ίδιος και η ηγετική του κλίκα δεν είναι ΠΑΣΟΚ, τους τη δίνει το ΠΑΣΟΚ και θέλουν να απαλλαγούν απ' αυτό μια ώρα νωρίτερα ελέω "Δημοκρατικής Παράταξης"..

- See more at: http://www.epikairo.gr

Όλοι εσείς που ανησυχείτε για την διατάραξη της "πολιτικής σταθερότητας", για να μην "πάνε στράφι οι θυσίες του λαού"...

Όλοι εσείς που κόπτεσθε, ανησυχείτε, τρομάζετε, στο άκουσμα, στη σκέψη, στην πιθανότητα της ανάληψης της διακυβέρνησης της χώρας από το ΣΥΡΙΖΑ....
Όλοι εσείς που ανησυχείτε για την διατάραξη της "πολιτικής σταθερότητας", για να μην "πάνε στράφι οι θυσίες του λαού"... για κάντε ένα flash back στην Ελλάδα του 2010...
Τι βλέπετε? Τι θυμάστε?
Θυμάστε τίποτα αλήθεια???
Αν όχι να σας βοηθήσω!

Θυμάμαι λοιπόν, σαν σήμερα, γεμάτα τα τηλεοπτικά πράθυρα από εκπροσώπους της ΝΔ, του ΣΥΡΙΖΑ, της ΧΑ, των ΑΝΕΛ (και του κάθε πικραμένου), να κουνάνε το δάχτυλο απειλητικά, να βρίζουν χυδαία, να μιλάνε για ελικόπτερα και κρεμάλες, προδόσίες, να βγάζουν από το καπέλο και το μανίκι τους κουνέλια, άσους, μαγικές λύσεις, φύκια και μεταξωτές κορδέλες, να πουλάνε ελπίδα και όνειρα στο δοκιμαζόμενο λαό...

Θυμάμαι επίσης, τους μεγαλοδημοσιογράφους να χτυπάνε αλύπητα τους υπουργούς (όχι όλους... όσους ήταν "κακά παιδιά") και τους βουλευτές ( όχι τα "καλά παιδιά"... τους άλλους), υποβάλλοντας ειρωνικά και "αγανακτισμένα" αμείλικτα ερωτήματα, να προβάλλουν ρεπορτάζ του τρόμου για την επερχόμενη "καταστροφή", ρεπορτάζ αναπαραγωγής των θεωριών του Νοστράδαμου, "παπαγαλάκια" πηγαινοέρχονταν αλαλάζοντας για τη μήνι των αγορών και των περιβόητων οίκων αξιολόγησης!!!
Για να προσδώσουν δε, και μια πινελιά ελαφρότητας, δώστου τα ρεπορτάζ με τη δραστηριότητα της τρόικας, εξευτελίζοντας και χλευάζοντας κάθε θεσμό πολιτειακό ή μη...!!!

Ταυτόχρονα, κανείς από αυτούς τους μεγαλοσχήμονες δεν ένιωθε την υποχρέωση, το καθήκον, δεν είχε την ευασθησία, την περιέργεια, την τσίπα βρε αδερφέ, να υποβάλλει τα ίδια εξαντλητικά και αμείλικτα ερωτήματα σε όλους αυτούς που υπόσχονταν μαγικές λύσεις με το κούνημα ενός ραβδιού!!! Κανείς δεν αναρωτήθηκε, και κανείς δεν πιέστηκε να απαντήσει, πώς θα βγουν οι λαγοί από το καπέλο και οι άσοι απ' το μανίκι...
Από την άλλη, απ' εξω εκεί κάτω από τη Βουλή, στα πέριξ του Συντάγματος, στους δρόμους, στις πλατείες διαδήλωναν σαν μια γροθιά όλοι μαζί αντάμα, ο εργάτης με τον μεγαλοεισοδηματία, ο μικροέμπορος με τον μεγαλοεπιχειρηματία, το kayen με το skoda, ο συνταξιούχος με το λαμόγιο, ο αριστερός με τον ακροδεξιό... μουτζώνοντας, φτύνοντας, φωνάζοντας "να καεί να καεί το μπουρδέλο η βουλή", καίγοντας, σπάζοντας, γκρεμίζοντας... ό,τι είχε καταφέρει να μείνει όρθιο σ' αυτή τη χώρα...!!!
Ο διακαής πόθος και η αδήριτη ανάγκη όλων... να φύγουν όλοι αυτοί οι προδότες, οι άχρηστοι, οι ανίκανοι,που μας έκλεψαν "τον Παράδεισο" που ζούσαμε μέχρι τότε...!!!
Κι έφυγαν οι "ανίκανοι" και ήρθαν οι "ικανοί" με τις μαγικές λύσεις, τους λαγούς και τους άσους, τα φύκια και τις μεταξωτές κορδέλες.... τα "Ζάππεια με τα 18 δις ισοδύναμα"...!!!
Και όλα ήταν καλά πλέον...!
Και οι άνεργοι μειώθηκαν ως δια μαγείας...
Και τα spreads πήραν τον κατήφορο....
Και η δημοκρατία αποκαταστάθηκε...
Και η κυβέρνηση δούλευε σαν καλοδουλεμένη μηχανή...
Και η αξιοπιστία της χώρας αποκαταστάθηκε εις τας Ευρώπας...
Και η ανάπτυξη ήρθε...
Και κάπου εδώ, θα τελείωνε το παραμύθι και θα ζούσαν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα...!!!
Ουπς... ένας κακός δράκος αιωρείται πάνω από τη χώρα, απειλώντας τη "σταθερότητα" και την ελπιδοφόρα πορεία της χώρας!!!
Πίσω Γιάννη τα καράβια...
Όλοι αυτοί που "ερωτοτροπούσαν" τα 3 προηγούμενα χρόνια με τους "σωτήρες" και τους "περιπλανώμενους μάγους" - κάθε απόχρωσης, γαλάζιους και ροζ - ανένηψαν...
Δεν έχει περάσει μία μέρα, τα 2 τελευταία χρόνια, που να μην έχω πιάσει τον εαυτό μου να αναρωτιέται, σε όλες τις απαράδεκτες, αντιδημοκρατικές και μαυρογιαλουρίστικες πολιτικές που ασκήθηκαν, τι θα έκαναν όλοι αυτοί... αν πρωθυπουργός ήταν ο Παπανδρέου και υπουργοί οι "κηπουροί" του...

Δεν έχει περάσει μιά μέρα, που να μην έχω αναρωτηθεί, πόση ασυλία στις κωλοτούμπες και στη μικροπολιτική - όλων των αποχρώσεων, γαλάζιων και ροζ - θα παράσχουν ακόμη....
Δεν έχει υπάρξει όμως, ΟΥΤΕ ΜΙΑ ΣΤΙΓΜΗ, που γέλασα χαιρέκακα, ευχαριστήθηκα, αγαλλίασα... για όλη αυτή την κατρακύλα και την κατάντια της χώρας, των θεσμών, της κοινωνίας!!!
Γιατί δεν είμαστε όλοι ίδιοι...!!! Ευτυχώς!!!!
Γι' αυτό λοιπόν συντρόφισσες και σύντροφοι, συναγωνίστριες και συναγωνιστές, συμπολίτισσες και συμπολίτες.... χαλαρώστε κι απολαύστε το!!! 

Δικό σας (μας, αν θέλετε, για να μη μου πείτε ότι βγάζω την ουρά μου απ' έξω) ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΜΑ είναι όλο αυτό...!!!
Καμία στοργή...!!!!