Δευτέρα, 1 Σεπτεμβρίου 2014

Ζάππειο: «Γιώργο γερά να φύγει η Δεξιά»

Κατά την ομιλία του, ο Γιώργος Παπανδρέου, απάντησε γιατί γίνεται η έκθεση – αφιέρωμα στον Ανδρέα Παπανδρέου με τίτλο “Από τον Ανένδοτο στην Αλλαγή”, τονίζοντας ότι πρόκειται για “ελάχιστο φόρο τιμής στην Ελλάδα που αντιστέκεται κα θέλει να αλλάξει. Είναι μια απάντηση σε όσους συνειδητά θέλουν να απαξιώσουν την πορεία και τις τεράστιες αξίες και θέλουν ένα λαό ηττοπαθή, που δεν πιστεύει στον εαυτό του. Ουδείς αλάνθαστος, πρώτος εγώ αναλαμβάνω την ευθύνη».

Και συνέχισε: «Ναι, μπορούμε να είμαστε περήφανοι για την ιστορία αυτού του Κινήματος. Ο κόσμος μας αναζητά μια νέα αρχή, για ένα νέο ξεκίνημα για την αναγέννηση του Κινήματός μας. Αυτό δείχνει η παρουσία και η συμμετοχή σας στην εκδήλωση. Θα προσπαθήσω να υπηρετήσω αυτήν την ανάγκη όσο πιο απλά και ενωτικά, με συνείδηση της ευθύνης και της ιστορίας.

Κάποιοι τώρα μιλούν για εύκολες λύσεις, στηριζόμενοι στις δικές μας πλάτες…κληθήκαμε να βγάλουμε τη χώρα από το αδιέξοδο που μας κληροδότησε η συντήρηση, να μην κάνουμε το λάθος να είμαστε αδράνεις

Πολλά ψέμματα και στρεβλώσεις έχουν ακούσει οι δημοκράτες πολίτες. Το 2009 αποκαλύφθηκε το πραγματικό μέγεθος της δημοσιονομικής εκτροπής. Βρεθήκαμε στο έλεος της επίθεσης των αγορών.

Μόνοι μας αποτρέψαμε μια εθνική καταστροφή με το οικονομικό επιτελείο και την ΚΟ. Μόνοι μας και στο εξωτερικό. Δεν μας έδιναν χρόνο οι Ευρωπαίοι και στην Ελλάδα, άλλοι παρίσταναν τους μάγκες και μας λοιδορούσαν.

Οριστική σωτηρία της χώρας προϋποθέτει την οριστική και εκ βάθρων αλλαγή της χώρας».

Αφήνοντας αιχμές για Νέα Δημοκρατία και ΣΥΡΙΖΑ, επισήμανε ότι: “Αριστερά και Δεξιά συντηρούν τις δυο όψεις του ίδιου νομίσματος. Δεν μας λένε πού θα οδηγηθούμε, τους βολεύει το γνωστό πελατειακό παιχνίδι. Εμείς θελουμε να μιλήσουμε για την μετά πελατειακή Ελλάδα. Είναι μονόδρομος η νεοσυντηρητική επιλογή;”.







http://www.smartpost.gr/







Από τον Ανένδοτο στην Αλλαγή.Δείτε ζωντανά την εκδήλωση και την ομιλία του Γιώργου Παπανδρέου.

Κυριακή, 31 Αυγούστου 2014

ΕΝΩΤΙΚΗ Η ΑΥΡΙΑΝΗ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ 3Η ΣΕΠΤΕΜΒΡΗ

Αύριο εγκαινιάζεται, στο Ζάππειο, στις 7.30 το απόγευμα, η έκθεση «Από τον Ανένδοτο στην Αλλαγή», την οποία διοργανώνει το «Ίδρυμα Ανδρέας Παπανδρέου», με την ευκαιρία της επετείου των 40 χρόνων από την ίδρυση του ΠΑΣΟΚ, με κεντρικό ομιλητή τον Γιώργο Παπανδρέου.

Στην εκδήλωση απαίτησε να απευθύνει χαιρετισμό ο Βαγγέλης Βενιζέλος, κάτι το οποίο αποδέχθηκε το ΙΑΠ προκειμένου να μη θεωρηθεί ότι αποκλείεται από την εκδήλωση ο σημερινός Πρόεδρος του Κινήματος. Με τον τρόπο αυτό δεν υπήρξαν παρατράγουδα στο κορυφαίο επίπεδο.

Η αποφυγή περαιτέρω «παρεξηγήσεων» στην κορυφή, πάντως, δεν αποκλείει, αυτόματα, τη δημιουργία του σε επίπεδο απλών ανθρώπων. Όσοι παρακολουθούν τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, παρατηρούν μια προϊούσα αντιπαράθεση μεταξύ «παπανδρεϊκών» και «βενιζελικών», με τους πρώτους να κατηγορούν ανοιχτά τον Βαγγέλη Βενιζέλο ότι εκείνος έριξε τον Γιώργο Παπανδρέου και να πνέουν μένεα εναντίον του.

Όλοι αυτοί αναμένεται να βρεθούν αύριο στο Ζάππειο και κανένας δεν γνωρίζει ποια θα είναι η συμπεριφορά τους, δεδομένου ότι δεν καθοδηγούνται από κανέναν, συντονίζονται μόνοι τους ως παρέες και είναι δύσκολο, αν όχι αδύνατο να ελεγχθούν. Κάποιοι από αυτούς, μάλιστα, θα ήθελαν να αποδοκιμάσουν τον κ. Βενιζέλο, αλλά είναι άγνωστο αν τελικά θα το επιχειρήσουν.

Μια τέτοια εξέλιξη των πραγμάτων δεν θα είναι ευχάριστη για κανέναν και περισσότερο για τους διοργανωτές, οι οποίοι, ωστόσο, βρίσκονται σε αντικειμενική αδυναμία να έχουν περιφρούρηση του χώρου.

Παλαιά στελέχη του ΠΑΣΟΚ, τα οποία σήμερα είναι «άστεγα» ή δεν μετέχουν στις κομματικές διαδικασίες, διατύπωναν ανησυχίες για το ενδεχόμενο να μην κυλήσουν όλα ομαλά στην αυριανή εκδήλωση. Το επεισόδιο με τον Ρέλλο, στο πεζοδρόμιο της Χαρ. Τρικούπη, τον Σεπτέμβριο του 2007, είναι ακόμα νωπό στις μνήμες των περισσότερων μελών και φίλων του Κινήματος.

Έτσι και με δεδομένο ότι το κλίμα μεταξύ των «αδέσποτων παπανδρεϊκών» είναι κακό για τον Β. Βενιζέλο, τα στελέχη αυτά δεν μπορούσαν να αποκλείσουν κανένα ενδεχόμενο. Επισήμαιναν, πάντως, ότι το θέμα αυτό, του ενδεχόμενου να υπάρξουν αποδοκιμασίες κατά του κ. Βενιζέλου, τέθηκε από τη στιγμή που ο ίδιος απαίτηση την παρουσία του, απευθύνοντας και χαιρετισμό.

Ορισμένοι καχύποπτοι, μάλιστα, δεν απέκλειαν το ενδεχόμενο οι επιτελείς του Προέδρου του ΠΑΣΟΚ ή ακόμα και ο ίδιος, γνωρίζοντας το κλίμα εναντίον του, μεταξύ των «αδέσποτων παπανδρεϊκών», απαιτώντας να μιλήσει στην εκδήλωση, ουσιαστικά θέλησε να προκαλέσει τις αποδοκιμασίες ή και τον προπηλακισμό του, θεωρώντας ότι έτσι θα βγει κερδισμένος ο ίδιος, ενώ ο κ. Παπανδρέου χαμένος, καθώς τα μέσα ενημέρωσης είναι φιλικά διακείμενα στον ίδιο και εχθρικά στον κ. Παπανδρέου, τον οποίο εξακολουθεί να θεωρεί ως τον μεγάλο αντίπαλό του. Και η πρόκληση κάποιων επεισοδίων σε χώρο όπου ο πρώην πρωθυπουργός θεωρείται οικοδεσπότης, ίσως εκτιμά ότι θα τον βοηθήσει να καταφέρει ένα ισχυρό πλήγμα στον αντίπαλό του.

Πάντως το κλίμα αντιπαράθεσης καλλιεργούν και ορισμένα «βενιζελικά στελέχη», όπως ο αναπληρωτής υπουργός Υγείας Λεωνίδας Γρηγοράκος, ο οποίος με δηλώσεις του σε ραδιοφωνικό σταθμό, υποστήριξε ότι υπηρετούν την ενότητα του ΠΑΣΟΚ όσοι θα πάνε στην εκδήλωση της Τετάρτης, με μοναδικό ομιλητή τον Βαγγέλη Βενιζέλο, αλλά όχι εκείνοι που θα πάνε στην αυριανή εκδήλωση, παρότι γνώριζε ότι θα απευθύνει χαιρετισμό ο σημερινός Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ. Και δήλωσε ότι ο ίδιος δεν θα είναι στην αυριανή εκδήλωση, αλλά μόνο σε εκείνη της Τετάρτης.

Οι νηφάλιες φωνές, πάντως, συνιστούν ψυχραιμία και αυτοσυγκράτηση, τονίζοντας ότι δεν πρέπει να δοθούν αφορμές για να επιδιωχθούν στόχοι που βρίσκονται εντελώς έξω από τους στόχους της εκδήλωσης και το πνεύμα της επετείου της ίδρυσης του μεγαλύτερου και σημαντικότερου κόμματος στη μεταπολιτευτική ιστορία της χώρας.

http://agenda-news.gr

Γιάννης Ραγκούσης: «ΕΠΙ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ»

Στην αρχή του καλοκαιριού παρουσιάστηκε από μερίδα ΜΜΕ με έναν τρόπο επιθετικό κι απροσδιόριστα επικριτικό η απόφασή μου να προσδώσω και επαγγελματική χρήση στη μόνιμη κατοικία μου, στον Κώστο της Πάρου.
Εξ αρχής διευκρινίζω :
αποτελεί ακλόνητη πεποίθησή μου πως από την ώρα που ανέλαβα δημόσια αξιώματα και διαχειρίστηκα δημόσιο χρήμα υπόκειμαι σε κάθε είδους έλεγχο αλλά και κριτική από οποιονδήποτε, ανεξάρτητα ποιος είναι και τι έχει κάνει.
Επιπλέον πιστεύω πως ανεξάρτητα από την ύπαρξη νομικής ή τυπικής υποχρέωσης, το προσωπικό μας παράδειγμα σε θέματα αρχής πρέπει να συμβαδίζει με αυτό που αποτελεί πίστη μας κι όχι μόνο με ό,τι είναι νομοθετημένο.
Επομένως, και παρότι δεν προβλέπεται ως νομική υποχρέωση – αφού ποτέ δεν νομοθέτηκαν οι 75 αλλαγές που ετοιμάσαμε το 2011- για εμένα έχει μείζονα ηθική και πολιτική αξία να αποτυπώσω δημόσια τις διαφορές στην περιουσιακή μου κατάσταση, συγκρίνοντας το 2007-2008, όταν απέκτησα την ιδιότητα του μέλους του Ελληνικού Κοινοβουλίου, με το σήμερα, 2 χρόνια μετά το τέλος της Βουλευτικής και κυρίως της Κυβερνητικής μου ιδιότητας.

Α. ΤΙ ΕΙΧΑ ΤΟΤΕ ΚΑΙ ΤΙ ΕΧΩ ΤΩΡΑ :

Έτσι λοιπόν σύμφωνα με αυτήν την σύγκριση :
Το 2007-2008, οι συνολικές οικογενειακές αποταμιεύσεις υπερέβαιναν τις 200.000€ ενώ το 2014 αυτές είναι λιγότερες από 30.000€.
Την ίδια στιγμή έχω συνάψει επαγγελματικό δάνειο, ύψους 32.000 €.
Όσον αφορά στα ακίνητα, αυτά παρουσιάζουν τις εξής διαφορές :
Το 2014 έχω επιπλέον στην κυριότητά μου
- από κληρονομιά του πατέρα μου στον Κώστο της Πάρου : 36 τ.μ. της κατοικίας του, κατασκευής 1980 καθώς και το 16,66% ενός περιβολιού εκτός σχεδίου 2 στρεμμάτων.
- από δωρεά συγγενών μου στο Χολαργό : 2,5 % ή 2τ.μ. διαμερίσματος κατασκευής 1975, στο οποίο ήδη κατείχα,από κληρονομιά της μητέρας μου, το 97,5%, τα 76τ.μ.
Δεν έχω πλέον στην κυριότητά μου το 50% αγροτεμαχίου στη Νέα Μάκρη που δώρισα στην αδελφή μου. Ενώ το μόνο αυτοκίνητο που υπήρχε και παραμένει στην κυριότητα μας είναι ένα Citroen Picasso 1600cc αγοράς το 2000.
Επειδή και οι κρίνοντες κρίνονται, φαντάζομαι πως όσοι προσπάθησαν να προκαλέσουν το δημόσιο αίσθημα με την παρουσίαση της ενοικίασης του σπιτιού μου θα φιλοτιμηθούν κι αυτοί να παρουσιάσουν την περιουσιακή τους κατάσταση «τότε και τώρα».

Β.Η ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΗ ΑΞΙΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΜΟΝΙΜΗΣ ΚΑΤΟΙΚΙΑΣ ΜΟΥ ή ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΜΟΥ ΝΑ ΜΗΝ ΕΞΑΡΤΩΜΑΙ ΑΠΟ ΚΑΝΕΝΑΝ.

Τα παρακάτω αναντίλεκτα δεδομένα όσοι τα αγνοούν ή συνειδητά τα υποβαθμίζουν τόσο επιβεβαιώνουν την κακοπιστία τους:
1) πρόκειται για τη μόνιμη κατοικία μου που χτίζεται από το 2006 (μέλος του Κοινοβουλίου έγινα το 2007) στον ορεινό Κώστο της καταγωγής μας, στην Πάρο όπου από το 1999 λειτουργούσα μια κερδοφόρα επιχείρηση.
Τα 4 στρέμματα του οικοπέδου αγοράστηκαν το 2000.
2) αυτή η δραστηριότητα καθορίζεται από τον νόμο, με ειδική άδεια του ΕΟΤ.
3) έχω ιδρύσει ατομική επιχείρηση με έδρα την Πάρο κι όχι με έδρα λ.χ. την Ελβετία ενώ δεν ίδρυσα κάποια υπεράκτια επιχείρηση (offshore) για να αποφεύγω την καταβολή των φόρων.
4) το σπίτι δεν έχει κάποια πολεοδομική εκκρεμότητα ενώ το στεγαστικό δάνειο του ΟΕΚ αποπληρώθηκε σύμφωνα με τους όρους που ισχύουν εδώ και δεκαετίες. Στεγαστικό δάνειο του ΟΕΚ που δικαιούνταν όλοι ανεξαιρέτως οι τρίτεκνοι.
5) δεν κατέφυγα στην κλασική λύση διορισμού μου σε ελληνικό ή διεθνή οργανισμό από την σημερινή κυβέρνηση με αντάλλαγμα την αλλοτρίωση των πολιτικών μου πεποιθήσεων.
6) αυτά τα χρήματα που εμφανίστηκαν ως έσοδά μου δεν είναι χρήματα που εγώ ξόδεψα για τις διακοπές μου, ώστε εύλογα κάποιος να διερωτάται «καλά που βρίσκει τόσα χρήματα και ξοδεύει στις διακοπές του».
7) ενοικιαστές του σπιτιού μου δεν είναι δικαιούχοι κρατικών προγραμμάτων τουρισμού και υπό αυτήν την έννοια τα έσοδα μου δεν προέρχονται από το ελληνικό κράτος ή τα κονδύλια της ευρωπαϊκής ένωσης.
8) το κυριότερο: πρόκειται για την μόνιμη οικογενειακή στέγη και όχι για κάποια παραθαλάσσια εξοχική μου κατοικία, σαν τις εκατοντάδες παραθαλάσσιες βίλες που τα τελευταία δεκαπέντε χρόνια αποκτήθηκαν από διάφορους αξιωματούχους κατά τη διάρκεια άσκησης των καθηκόντων τους και μάλιστα σε κοσμικά νησιά, με τα οποία δεν έχουν καμία απολύτως σχέση καταγωγής.

Τελικά πόσα: 2.000€ την ημέρα ή 30.000€ το χρόνο ;

Απαντώ :
Καλό θα ήταν να εισέπραττα 2.000 ευρώ την ημέρα, συνεπώς μακάρι στην διάρκεια της τουριστικής περιόδου των τριών μηνών να εισέπραττα συνολικά 180.000 ευρώ.
Όπως μακάρι να είχα την οικονομική δυνατότητα να κτίσω κι άλλο σπίτι προς τουριστική ενοικίαση.
Τώρα που έκλεισε η πρώτη περιόδος λειτουργίας, έχω τη δυνατότητα να κοινολογήσω τα πραγματικά-απολογιστικά δεδομένα.
Η αλήθεια λοιπόν είναι πως η καθημερινή καθαρή απόδοση ήταν της τάξης των 800€ που ισοδυναμεί με 160€ ανά δίκλινο υπνοδωμάτιο ( 5 συνολικά ) που υπάρχει στο σπίτι.
Η αλήθεια, ως απάντηση σε αυτούς που επεδίωξαν να προκαλέσουν το δημόσιο αίσθημα, είναι πως η συνολική καθαρή απόδοση της μικρής αυτής ατομικής επιχειρηματικής μου προσπάθειας είναι τελικά της τάξης των 30.000€ περίπου το χρόνο.
Πρόκειται για μια καθαρή απόδοση η οποία θα ήταν σαφώς χαμηλότερη εάν υπολόγιζα τα χρήματα που δαπανήθηκαν, ώστε το σπίτι να αποκτήσει προϋποθέσεις που δεν είχε πριν ένα χρόνο, όσο ήταν απλώς η μόνιμη κατοικία μας. Προϋποθέσεις όμως που έπρεπε να αποκτήσει εφόσον επρόκειτο να ενοικιαστεί.

ΕΠΙΛΟΓΟΣ
Δεν ντρέπομαι ούτε θα σταματήσω ποτέ να διεκδικώ το δικαίωμα μιας τίμιας επιβίωσης.
Γι αυτό δεν σιώπησα.
Γι αυτό εγώ ο ίδιος τώρα επανέρχομαι στο θέμα.
Ακριβώς επειδή δεν διανοήθηκα ποτέ μου ότι μπαίνοντας στην πολιτική θα πρέπει να εξαργυρώσω αυτή τη σχέση με μία μόνιμη «πρόσοδο», κάνω σήμερα ότι και πριν: επιχειρώ για να διαβιώνω και δεν προσπαθώ να κρυφτώ πίσω από τις πρόσφατες σκανδαλώδεις κυβερνητικές ρυθμίσεις προστασίας όσων με αδιαφάνεια διαχειρίστηκαν το δημόσιο χρήμα.
Ο κάθε πολίτης έχει δικαίωμα να κρίνει όπως νομίζει τις απόψεις μου, αλλά όλοι πρέπει να γνωρίζουν πως απόφασή μου ήταν να κατοχυρώσω για τον εαυτό μου ένα, κατά τις πεποιθήσεις μου, ανεκτίμητο και αδιαπραγμάτευτο δικαίωμα :
να είμαι ελεύθερος και να μην υπάρχει κανείς στον κόσμο εκτός από την συνείδησή μου που να μπορεί να μου επιβάλει τι θα πιστεύω και τι θα υποστηρίζω.

http://www.smartpost.gr

Η Δύναμη της Ψήφου

Ακούμε πολλές φορές το κόσμο να λέει, μία ψήφο έχω, εγώ θα αλλάξω το κόσμο; Κι όμως, ο κάθε πολίτης έχει στα χέρια του μία δύναμη, της οποίας την αξία δεν έχει εκτιμήσει σωστά. Μόνο μέσω της ψήφου μας μπορούμε να εκφράσουμε την άποψη μας και να στείλουμε ενα μήνυμα σε αυτούς που θέλουμε να το λάβουν. Δυστυχώς ή ευτυχώς, η ψήφος έχει την ίδια αξία από όποιο κοινωνικό στρώμα κι αν προέρχεται, o,τι οικονομική επιφάνεια κι αν έχουμε. Με αυτήν επιλέγουμε αυτούς που θα μας εκπροσωπήσουν, κι εδώ είναι ξεκάθαρα δική μας ευθύνη, το ποιόν επιλέξαμε στο παρελθόν αλλά και ποιόν θα επιλέξουμε στο μέλλον. Άλλωστε κάθε φορά μαθαίνουμε από τη προηγούμενη και θεωρούμε ψηφίζοντας ότι κάνουμε τη πιο σωστή, για εκείνη τη χρονική στιγμή, επιλογή.

Γιατί όμως όταν έχουμε στα χέρια μας αυτή τη δύναμη, δε τη χρησιμοποιούμε (μέσω της αποχής) και αφήνουμε τα εκλογικά αποτελέσματα να είναι αυτά που επιθυμούν κάποιοι άλλοι να μας επιβάλλουν; Με την αποχή τα προβλήματα δεν θα εξαλειφθούν και θα εξακολουθήσουν να υφίστανται, αλλά ακόμη είναι πολύ πιθανόν, όταν πλήρως αδιαφορούμε, να ενταθούν. Ο Αβραάμ Λίνκολν έχει πει πως η ψήφος είναι πιο δυνατή και από μια σφαίρα, καθώς με τη σφαίρα μπορείς να σκοτώσεις τον εχθρό σου, αλλά με τη ψήφο μπορεί να σκοτώσεις το μέλλον των παιδιών σου. Πόσο μάλλον όταν δεν ψηφίζεις καθόλου και αφήνεις τη μοίρα των επόμενων γενεών στη τύχη της.

Η ιστορία της ψηφοφορίας αλλά και της Δημοκρατίας αρχίζει από το β’ μισό του 5ου αι. π.Χ. στην αρχαία Αθήνα, το χρυσό αιώνα του Περικλή, όπου μιλάμε για πρώτη φορά για άμεση δημοκρατία μέσω της συνέλευσης της εκκλησίας του Δήμου είτε φανερά (δια της ανάτασης του χεριού) που ήταν και το πιο σύνηθες, είτε άλλοτε κρυφά. Αυτή λάμβανε τις πολιτικές αποφάσεις και για την εκτέλεσή τους όριζε κάποιους αξιωματούχους άμεσα ανακλητούς και ελέγξιμους, με περιορισμένη διάρκεια θητείας, προκειμένου να μην «επαγγελματοποιηθούν» ως πολιτικοί ηγέτες. Στη νεότερη βέβαια εποχή, έχουμε τις εκλογές, οι οποίες είναι η μοναδική έκφανση της σύγχονης δημοκρατίας. Σε αυτές κάθε λαός που είναι υπερήφανος, αποδεικνύει στη πράξη μέσω των εκλογών τη σοφία του, επιλέγοντας τους καταλληλότερους για να τον κυβερνήσουν.

Γι’αυτό και κάθε φορά που ασκούμε το εκλογικό μας δικαίωμα, θα ήταν καλό να μην ξεχνάμε τη δύναμη που έχει η ψήφος μας και ακόμη την υποχρέωση που έχουμε κυρίως απέναντι στις επόμενες γενιές αλλά και μετά στους εαυτούς μας, να δημιουργήσουμε ενα καλύτερο αύριο από το σήμερα και ακόμη καλύτερο από το χθες.

Το άρθρο μου δημοσιεύτηκε και στο http://www.neopolis.gr

http://metekidis.wordpress.com

Τετάρτη, 27 Αυγούστου 2014

Οι δεσμοί που δε λύνονται, κόβονται

Επισήμανα, προ ημερών, ότι κυβέρνηση και αξιωματική αντιπολίτευση, συμφωνούν στη συνέχιση της παρουσίας της τρόικας στα ελληνικά πράγματα -«αναδιαπραγμάτευση» την έχουν βαφτίσει- ενώ η παρουσία αυτή πρέπει και μπορεί να τελειώσει. Άλλες κομματικές δυνάμεις υποστηρίζουν ότι απαραίτητη προϋπόθεση για να σταθούμε ξανά στα πόδια μας είναι η αποχώρηση από το ΕΥΡΩ, ακόμα και την Ευρωπαϊκή Ένωση. Και, τέλος, διάφορα σχήματα διεκδικούν τη ψήφο που δε θέλουμε να δώσουμε σε κανένα από τους προηγούμενους, χωρίς να μας λένε όμως τι θα κάνανε τη ψήφο αυτή, αν τους την εμπιστευόμαστε. Όπως φάνηκε καθαρά στις πρόσφατες εκλογές για το ευρωπαϊκό κοινοβούλιο, η πλειοψηφία του ελληνικού λαού (με όποιο τρόπο και να εκφράστηκε) δε συμφωνεί με τίποτα από αυτά και, γι αυτό ακριβώς, οι περισσότεροι αισθανθήκαμε «κοψοχέρηδες».

Στη πραγματικότητα, αυτό που ζητάμε και κανείς δεν προσφέρει είναι μια εξασφάλιση ότι οι μεγάλες προσπάθειες και θυσίες των τελευταίων χρόνων δε θα πάνε χαμένες, σε συνδυασμό με ένα δικό μας σχέδιο ώστε να ζήσουμε καλύτερα. Ποιο κόμμα άραγε θα μπορούσε να καταφέρει κάτι τέτοιο; Μέχρι πριν λίγα χρόνια, μια συνηθισμένη απάντηση θα ήταν: «Μα φυσικά το ΠΑΣΟΚ!» Μόνο που η λύση αυτή, δυστυχώς, δεν υπάρχει πια. Ο λόγος δεν είναι μόνον (ούτε καν κυρίως) η χρέωση του ΠΑΣΟΚ με το «πολιτικό κόστος» των μνημονίων, που περιόρισε την απήχησή του στο λαό. Λόγος είναι η σύμπραξή του στη κυβέρνηση του κυρίου Σαμαρά, παρά τη καθαρή λαϊκή εντολή των εκλογών του 2012 να πάει στην αντιπολίτευση. Λόγος είναι ακόμα η μη συμμετοχή του στις εκλογές για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο το 2014, που μεθοδεύτηκε με τη διάχυσή του στο εικονικό σχήμα «ΕΛΙΑ». Λόγος είναι, τέλος, η αυτοκατάργησή του με το χοντροκομμένο τέχνασμα της διοργάνωσης Συνεδρίου άλλου, ανύπαρκτου κόμματος. Ας μη ξεχνάμε ότι όλα αυτά τα πλήγματα που αφάνισαν το Κίνημα κατάφερε ο σημερινός του Πρόεδρος, ο κύριος Βαγγέλης Βενιζέλος, επιμένοντας, ακόμα και σήμερα, ότι έτσι πρέπει!

Έ, αυτός ο γόρδιος δεσμός πρέπει να κοπεί για λόγους εθνικού και δημοσίου συμφέροντος. Για να μη πάνε χαμένες οι προσπάθειες και θυσίες, για να αποκτήσουμε, επί τέλους, το δικό μας σχέδιο για το μέλλον και για να μην αισθανθούμε ξανά «κοψοχέρηδες» είναι ανάγκη δυνάμεις από το ΠΑΣΟΚ και όμορους χώρους στις επόμενες εθνικές εκλογές να δώσουμε μια θετική επιλογή. Με βάση την, ιστορικά θετική, εισφορά της μεγάλης παράταξης στα δημόσια πράγματα, με επίγνωση των λαθών που έγιναν ώστε να μην επαναληφθούν και, κυρίως, με νέους συμπατριώτες αποφασισμένους να πάρουν την υπόθεση αυτή στα χέρια τους… γίνεται!

Παντελής Οικονόμου

Ναι, ο Παπανδρέου θα ιδρύσει νέο κόμμα, το ΠΑΣΟΚ..

Την προσεχή Δευτέρα 1η Σεπτεμβρίου και μέχρι τις 7 Σεπτεμβρίου, το Ίδρυμα Ανδρέας Παπανδρέου διοργανώνει μια μεγάλη έκθεση ιστορικού υλικού στο Ζάππειο Μέγαρο με τίτλο «Από τον Ανένδοτο στην Αλλαγή», στην οποία θα εκτεθεί για όλους τους πολίτες σπάνιο ιστορικό υλικό από εκείνη την έντονα φορτισμένη ιστορικά περίοδο, στην οποία πρωταγωνίστησε ο Ανδρέας Παπανδρέου, ο ιδρυτής του ΠΑΣΟΚ.

Η έκθεση θα ανοίξει με ομιλία του γιου του ιδρυτή του ΠΑΣΟΚ Γιώργου Παπανδρέου την 1η Σεπτεμβρίου, μια ομιλία , αλλά και μια έκθεση γύρω από την οποία έχει αναπτυχθεί τις τελευταίες δύο εβδομάδες μια έντονη παραφιλολογία, μιας και παράλληλα στις 3 Σεπτέμβρη το ΠΑΣΟΚ και ο Βαγγέλης Βενιζέλος διοργανώνουν εκδήλωση με τίτλο «Όλοι μαζί ξανά-Με τη Δημοκρατική Προοδευτική Παράταξη για τη Νέα Αλλαγή».

Πριν αναφερθούμε στα σενάρια που αναπτύχθηκαν για τις δύο παράλληλες εκδηλώσεις, αξίζει να σταθούμε στο αυτονόητο: Η μεν εκδήλωση του ΙΑΠ είναι ιστορική και καλύπτει την περίοδο 1961-1981, με σημεία ορόσημα τις εκλογές βίας και νοθείας του 1961, και τις εκλογές της Αλλαγής της 18ης Οκτωβρίου 1981, που έφεραν το ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα Παπανδρέου στην εξουσία, απευθυνόμενη στο ευρύ κοινό. Αντίθετα η εκδήλωση του ΠΑΣΟΚ είναι περισσότερο γενεθλιακού τύπου, εστιάζοντας στα 40 χρόνια από την ίδρυση του ΠΑΣΟΚ, αφορώντας ένα περισσότερο κομματικό ακροατήριο.

Γιατί το αναφέρουμε αυτό; Γιατί τις τελευταίες δύο εβδομάδες καλλιεργείται από τα διαδικτυακά και όχι μόνο ΜΜΕ ότι αυτές οι δύο εκδηλώσεις είναι παράλληλες και ανταγωνιστικές μεταξύ τους, χρεώνοντας στον Παπανδρέου ένα οργανωμένο και καλά σχέδιο αποκοπής του από το ΠΑΣΟΚ του Βενιζέλου. Γι αυτό και ξεκίνησε κι ένα γαϊτανάκι δημοσιευμάτων για το εάν ο Βενιζέλος θα πάει στην εκδήλωση του Παπανδρέου και το αντίθετο: http://www.metarithmisi.gr/el/readText.asp?textID=34414
Όπως όμως απαντά απολύτως λογικά ο Παύλος Γερουλάνος: «Θα πάω και στις δύο. Και οι δύο άλλωστε ανταποκρίνονται στο "όλον ΠαΣοΚ". Και όσο δεν υπάρχουν αποκλεισμοί στελεχών εγώ θα δίνω το παρών σε όλα» (βλ. σχετικό link εδώ)
Για ακόμα μια φορά δηλαδή προσπαθούν, εκείνοι που θέλουν να δημιουργήσουν διχασμό και την λογική των ΠΑΣΟΚικών φρονημάτων, να βάλουν στον Παπανδρέου «απουσία», σπεύδοντας να βάλουν την ταμπέλα του «επίσημου» και ανεπίσημου, του «θεσμικού» και μη, στην εντελώς άγονη αντιπαράθεση για το «ποιος έχει τη σφραγίδα;»

Το γεγονός
Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Προτού παραθέσουμε ενδεικτικά το πώς υποδέχτηκαν τα ΜΜΕ την έκθεση αυτή, αξίζει πρώτα να εστιάσουμε στο γεγονός, δηλαδή την ανακοίνωση του ίδιου του ΙΑΠ, εστιάζοντας σε δύο απραγράφους, που θα αποτελέσουν και έναυσμα για τη σκέψη μας (papandreou.gr):

[..] "Σκοπός της Έκθεσης, οι παλαιότεροι να ανακαλέσουν στη μνήμη τους γεγονότα που σημάδεψαν τον τόπο και που είτε έζησαν οι ίδιοι είτε παρακολούθησαν σε πραγματικό χρόνο και οι νεότεροι να «ανακαλύψουν» μέσα από μια ολοκληρωμένη παρουσίαση, που και αυτή με τον χρόνο θα εμπλουτίζεται, ιστορικά γεγονότα που καθόρισαν την πορεία της Ελλάδας, αναδεικνύοντας τη σημασία της γνώσης και της ιστορικής μνήμης στην δημιουργία ενός μέλλοντος αντάξιου των αγώνων των Ελλήνων αλλά και των δυνατοτήτων της χώρας και της Ελληνικής κοινωνίας.

Παράλληλα, σκοπός της Έκθεσης είναι να αποτελέσει το έναυσμα για την ανάπτυξη ενός δημιουργικού διαλόγου, που θα συμβάλλει στην οικοδόμηση μιας οραματικής, αλλά συνάμα ρεαλιστικής και αποτελεσματικής πρότασης για τη συγκρότηση μιας προοδευτικής συμμαχίας πολιτικών και κοινωνικών δυνάμεων που συνεχίζουν να αγωνιούν για το μέλλον της Δημοκρατίας και του Σοσιαλισμού. Προοδευτικών δυνάμεων, που κατανοούν ότι οι ίδιες οφείλουν να αποτελέσουν την Αλλαγή που οραματίζονται και αναζητούν την ανατροπή των πελατειακών αντιλήψεων, νοοτροπιών και συμπεριφορών που συνεχίζουν να κρατούν σε ομηρία τη χώρα και τον Ελληνικό λαό".

Το ΙΑΠ, που έχει την δική του αυτόνομη λειτουργία και στην τελική είναι θεματοφύλακας του «προσώπου» Ανδρέα Παπανδρέου (όπως συμβαίνει με όλα τα παρεμφερή ιδρύματα, όπως το «Κωνσταντίνος Καραμανλής» π.χ.), έχει το κάθε δικαίωμα να κάνει μια ιστορική έκθεση, κατά τρόπο απολύτως θεσμικό, όπως αποφάσισαν τα όργανα και τα πρόσωπα που το διοικούν.

Η πρόσληψη από τα ΜΜΕ: Η λογική των «Δύο Ζαππείων» και το υποτιθέμενο «Σχέδιο Παπανδρέου»

Προτού κάνουμε ένα σχόλιο για την ουσία της έκθεσης και το εάν πρέπει ή όχι να πάρουμε διδάγματα για το σήμερα, ας δούμε ενδεικτικά κάποιους τίτλους ορισμένων sites, τα οποία κινούνται στην λογική των «δύο Ζαππείων», με εμφανή πρόθεση να χρεώσουν στον Παπανδρέου την τάση αυτονόμησης και απόσχισης από το ΠΑΣΟΚ του Βενιζέλου

Real: "Τα δύο...Ζάππεια του ΠΑΣΟΚ» http://www.real.gr/DefaultArthro.aspx?page=arthro&id=347713&catID=1

Έθνος: «Μια επέτειος για τον Ανδρέα και...δύο ΠΑΣΟΚ http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=22767&subid=2&pubid=64053716

Καθημερινή: «Πιο μακριά από το ΠΑΣΟΚ ο Γιώργος Παπανδρέου» http://www.kathimerini.gr/779904/article/epikairothta/politikh/pio-makria--apo-to-pasok-o-g-papandreoy


Μάλιστα η παραφιλολογία δεν αρκείται μόνο σε μια τεχνητή διχοτόμηση του ΠΑΣΟΚ, αλλά εντάσσουν την ομιλία Παπανδρέου, αλλά και την δικαιολογημένη και από καιρό απουσία του από τις εκδηλώσεις του ΠΑΣΟΚ στις 3 Σεπτεμβρίου σ' ένα ευρύτερο σχέδιο συσπείρωσης των «παπανδρεϊκών» στελεχών,

iefimerida: "Ο Παπανδρέου κάνει κινήσεις" (βλ. σχετικό link εδώ)

με απώτερο ευφάνταστο στόχο την δημιουργία νέου πολιτικού φορέα.

http://kourdistoportocali.com/post/37452/repas
σενάρια στα οποία δίνει τέλος κατά τρόπο κατηγορηματικό ο πρώην γραμματέας του ΠΑΣΟΚ Σωκράτης Ξυνίδης http://xinidis.blogspot.gr/2014/08/blog-post_21.html
Επιμένοντας στην ουσία: Γιατί ο Ανένδοτος και Αλλαγή είναι πιο επίκαιρα από ποτέ
Πάμε τώρα στην ουσία, η οποία κρύβεται προφανώς στα δύο ιστορικά γεγονότα ορόσημα, τον Ανένδοτο του 1961 και την «Αλλαγή» του 1981. Συνοπτικά μιλώντας, θέλουμε να υπενθυμίσουμε το εξής:

-Ο «Ανένδοτος» του 1961 ξεκίνησε την επαύριο των εκλογών βίας και νοθείας των εκλογών του 1961, οι οποίες κράτησαν με το ζόρι την ΕΡΕ του Καραμανλή στην εξουσία. Ποιοι κράτησαν τον Καραμανλή στην εξουσία; Μα φυσικά το παρακράτος της Δεξιάς, όπως είχε οικοδομηθεί από τον Εμφύλιο και μετά, με εκφραστές το Στέμμα, τον Στρατό και τον Ξένο Παράγοντα. Το παρακράτος είχε ενοχληθεί πάρα πολύ από την εκλογική επιτυχία της ΕΔΑ το 1958, αλλά και από την σταδιακή άνοδο της ΕΚ, στην οποία συνέβαλε τότε και ο πρωτοεμφανιζόμενος στα πολιτικά πράγματα Ανδρέας Παπανδρέου. Το σχέδιο του παρακράτους για πάση θυσία νίκη της ΕΡΕ στις εκλογές του 1961 αποκάλυψε ο Γεώργιος Παπανδρέου στην Βουλή ως πρωθυπουργός το 1965, μιλώντας για το περίφημο «Σχέδιο Περικλής».

-Η «Αλλαγή» του 1981 ήταν προϊόν της πρωτοφανούς εκλογικής νίκης του ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα Παπανδρέου τον Οκτώβρη του 1981. Για πρώτη φορά ένα αριστερό κόμμα κέρδιζε τις εκλογές, για πρώτη φορά το εκλογικό αποτέλεσμα ξεπερνούσε την λογική ότι «μόνο ασφαλές είναι να κυβερνά η Δεξιά», για πρώτη φορά εκφράστηκε ένα κίνημα λαού από τα κάτω, ζητώντας την πολυπόθητη «Αλλαγή», την απελευθέρωση από τα δεσμά της συντήρησης και των αγκυλώσεων, που κρατούσαν τις ελευθερίες υπό καθεστώς «πειθαρχημένης» ελευθερίας.

-Ο ανένδοτος του 1961 κατέληξε στη διπλή νίκη της ΕΚ τον Νοέμβριο του 1963 και τον Φεβρουάριο του 1964, δυστυχώς όμως αυτό το πλατύ δημοκρατικό κίνημα, που είχε γιγαντωθεί από την δολοφονία του βουλευτή της ΕΔΑ Γρηγορίου Λαμπράκη τον Μαϊο του 1963,δεν μπόρεσε να κρατήσει τον Παπανδρέου στην εξουσία, μιας και οι μηχανισμοί του παρακράτους ενορχήστρωσαν την Αποστασία του 1965, με τελικό απότοκο την δικτατορία των συνταγματαρχών του 1967. Πολλοί λένε ότι η δικτατορία του 1967 έγινε για έναν λόγο: για να μην κερδίσει τις εκλογές η ΕΚ, που κανονικά είχαν προκηρυχθεί για τον Μαϊο του 1967, η οποία χάρις στον Ανδρέα Παπανδρέου είχε κάνει σαφή αριστερή στροφή, προσπαθώντας επιτέλους το Κέντρο να ξεφύγει από την χειραγώγηση του αστικού καθεστώτος της μετεμφυλιακής Ελλάδας.

-Η αλλαγή του 1981 έμελλε να υλοποιήσει ιστορικά το αίτημα του ανένδοτου, μολονότι μεσολάβησαν σχεδόν είκοσι χρόνια, μια επτάχρονη δικτατορία και μια σχεδόν οκταετία Καραμανλή που προσπάθησε να ξορκίσει το προδικτατορικό δεξιό προσωπείο (φιλελεύθερο Σύνταγμα, νομιμοποίηση του ΚΚΕ). Η αλλαγή του 1981 ολοκλήρωσε το αίτημα του ανένδοτου μέσω ενός νέου συλλογικού υποκειμένου, το ΠΑΣΟΚ, του πρώτου κόμματος μαζών, ενός κόμματος που προέκυψε από τα κάτω και όχι ως συγκολλήσεις αξιωματούχων, όπως ήταν η προδικτατορική ΕΚ. Η «Αλλαγή» έφερε εις πέρας τον ανένδοτο υπό συνθήκες κοινοβουλευτικής ομαλότητας, οι οποίες δυστυχώς δεν υπήρχαν στην προδικτατορική Ελλάδα.

-Πολλοί πιστεύουν ότι τόσο ο «Ανένδοτος», όσο και η «Αλλαγή» είναι πλέον για τα Μουσεία και τα σχολικά βιβλία, ή ως μια αφορμή διεξαγωγής επετείων με καθαρά συμβολικό χαρακτήρα. Ωστόσο λίγοι καταλαβαίνουν ότι αυτά τα δύο ιστορικά ορόσημα όχι μόνο συνδέονται νοητά το ένα με το άλλο, αλλά μπορούν, μαθαίνοντας σε τι εναντιώθηκαν, να αποτελέσουν έναν οδικό χάρτη στη σύγχρονη εποχή, όπου η Δημοκρατική Παράταξη, όπως εκφράζεται από το ΠΑΣΟΚ, βρίσκεται στριμωγμένη στην γωνία.

-Ο Ανένδοτος εναντιώθηκε στις εκλογές βίας και νοθείας που κράτησαν την ΕΡΕ στην εξουσία. Σήμερα δεν βλέπουμε την βία στο πρόσωπο της Χ.Α., ιδεολογικού συγγενή της Δεξιάς που τότε διαφέντευε τον τόπο; Νοθεία μπορεί να μην είχαμε σε εκλογική αναμέτρηση μεταδικτατορικά, αλλά οι «κεντροδεξιές» κυβερνήσεις του Κώστα Καραμανλή την περίοδο 2004-2009 δεν νόθευσαν συστηματικά τα στατιστικά στοιχεία της χώρας, οδηγώντας την στο χείλος της χρεοκοπίας το 2010, όπως αναδείξαμε και στην έρευνά μας;

-Η «Αλλαγή» του 1981 εξέφρασε το αίτημα ο λαός να εκφράσει επιτέλους ελεύθερα την βούλησή του, εξέφρασε την ανάγκη η παλαιοκομματική άσκηση της εξουσίας από την Δεξιά να τεθεί στο περιθώριο, εξέφρασε την ανάγκη ο τόπος να αναπνεύσει δικαιώματα και ελευθερίες, να συμφιλιωθεί, να υπερβεί τις μετεμφυλιακές διαιρέσεις, το συγκεντρωτικό κράτος που γεννούσε αποκλεισμούς και διώξεις. Σήμερα δεν βλέπουμε την επιστροφή στο συγκεντρωτικό κράτος λάφυρο; Δεν βλέπουμε την εξουσία να ασκείται με τον πλέον παλαιοκομματικό τρόπο; Δεν βλέπουμε στην κοινωνία τον τεχνητό διχασμό που δημιουργήθηκε χάρις στο δίλημμα «μνημόνιο-αντιμνημόνιο»;

-Στις 4 Οκτωβρίου 2009 πήγε να γίνει μια βαθιά αλλαγή στον τρόπο που λειτουργούν οι θεσμοί και το κράτος, αλλά οι έκτακτες συνθήκες, ο υπονομευτικός ρόλος Σαμαρά-Βενιζέλου, αλλά και το μυωπικό-εχθρικό περιβάλλον στην Ε.Ε. οδήγησαν στην παραίτηση ενός Παπανδρέου, κυβερνώντας χρονικά κατά σύμπτωση περίπου το ίδιο με τον Γεώργιο Παπανδρέου. Μιας και η «Αλλαγή» πήρε μια μικρή αναβολή, ίσως ήρθε η ώρα να κηρυχτεί ένας νέος Ανένδοτος, που θα εναντιώνεται:

-στον πελατειασμό

-στον παλαιοκομματισμό

-στην μισαλλοδοξία

-στην μετριότητα

-στην αδιαφάνεια

-στην ανισότητα

-στην αναξιοκρατία

-στον κοινωνικό αποκλεισμό

-στον συμβιβασμό

-στην συντήρηση

Αυτός ο Ανένδοτος μπορεί να γεννήσει μια «νέα Αλλαγή». Αυτός ο Ανένδοτος δεν αφορά το όλον ΠΑΣΟΚ; Η μάχη ενάντια στις κατεστημένες νοοτροπίες βρίσκονται σε απόσταση ή σε διάσταση από το ΠΑΣΟΚ; Αυτό που πρέπει να αποφευχθεί είναι η λογική του «ενός κόμματος» και του «ενός προσώπου». Αντίθετα χρειάζεται μια βαθιά κινητοποίηση των δημοκρατικών πολιτών, μια βαθιά διαπαιδαγώγηση στις ρίζες και τις αρχές της Δημοκρατικής Παράταξης, να ξαναποκτήσουμε επαφή με το DNA της, το οποίο είναι συνδεδεμένο με δημοκρατικούς αγώνες και κατακτήσεις. Από εκεί θα γεννηθεί και το όραμα που θα εμπνεύσει, που θα θέσει και τα νέα διακυβεύματα, που θα αφουγκραστεί τα αιτήματα των καιρών.

Και για όσους αγωνιούν για το εάν ο Παπανδρέου θα ιδρύσει νέο κόμμα, ναι, θα ιδρύσει, το ΠΑΣΟΚ..

- See more at: http://www.epikairo.gr

Ενημερωτικό σημείωμα – Ίδρυμα Ανδρέας Παπανδρέου

• 26 Αυγούστου 2014

Ανακοίνωση, Γραφείο Τύπου, ΠΑΣΟΚ, Πρώην Πρωθυπουργός

Από το Ίδρυμα Ανδρέα Παπανδρέου, σε συνέχεια σχετικής ανακοίνωσης για
την Έκθεση «Από τον Ανένδοτο στην Αλλαγή», η οποία πραγματοποιείται με
αφορμή την συμπλήρωση 40 χρόνων από την αποκατάσταση της Δημοκρατίας
και την ίδρυση του ΠΑΣΟΚ, αλλά και 50 χρόνων από την εκλογική νίκη της
Ένωσης Κέντρου, και θα στεγαστεί στο Ζάππειο Μέγαρο (1-7 Σεπτέμβρη),
σημειώνονται τα ακόλουθα:

Στην Έκθεση, ανάμεσα στο πλούσιο ανέκδοτο υλικό από τα αρχεία των
Ιδρυμάτων Γεωργίου και Ανδρέα Παπανδρέου, που θα καταγράφουν με του
δικό τους ιδιαίτερο τρόπο την πορεία και τους αγώνες του Ελληνικού
λαού για την κατοχύρωση της Δημοκρατίας αλλά και την Αλλαγή της χώρας,
εκτίθενται για πρώτη φορά,

Αυθεντικά χειρόγραφα, ανέκδοτες φωτογραφίες, σημειώσεις, και
αποσπάσματα ομιλιών του Ανδρέα και του Γεωργίου Παπανδρέου,

Προεκλογικά σκίτσα της Ένωσης Κέντρου που αφορούσαν τη σύγκριση μεταξύ
της πολιτικής της ΕΡΕ και του προγράμματος της Ένωσης Κέντρου,

Επιστολές του Ανδρέα προς τον Γεώργιο Παπανδρέου, με τους
προβληματισμούς του για την πορεία της Ένωσης Κέντρου, το 1966,

Χειρόγραφα κείμενα του Ανδρέα Παπανδρέου για το ΠΑΚ,

Αφίσες και φυλλάδια του ΠΑΚ και του ΠΑΣΟΚ,

Χειρόγραφες σημειώσεις του Ανδρέα Παπανδρέου ως Προέδρου του ΠΑΣΟΚ,
από την πρώτη περίοδο της Αντιπολίτευσης,

Συγχαρητήρια επιστολή του Παναγιώτη Κανελλόπουλου προς τον Ανδρέα
Παπανδρέου για την ανάληψη της πρωθυπουργίας το 1981, καθώς και
επιστολές από δημιουργούς της Τέχνης (Κούν – Σολωμός),

Χειρόγραφες σημειώσεις του Ανδρέα Παπανδρέου ως πρωθυπουργού – 1984,
που απευθύνονται προς στελέχη του Κινήματος,

Αποσπάσματα ομιλιών του για την οικονομία, την κοινωνία, την
αποκέντρωση, την ισότητα, την παιδεία, που αναδεικνύουν το έργο των
κυβερνήσεων του ΠΑΣΟΚ και δηλώσεις του για το δημόσιο χρέος.

Επίσης, σας ενημερώνουμε ότι,

Η είσοδος στην Έκθεση, η οποία θα λειτουργεί κάθε μέρα 10:00 πμ – 1:00
μμ και 5:00 – 7:00 μμ, θα είναι ελεύθερη για όλους τους πολίτες.

Ελεύθερη θα είναι η είσοδος και στα εγκαίνια της Έκθεσης, που θα
πραγματοποιηθούν με ομιλία του Γιώργου Α. Παπανδρέου, την Δευτέρα 1
Σεπτεμβρίου, στις 7:30 μμ.

Δευτέρα, 25 Αυγούστου 2014

Πρόσκληση στα εγκαίνια της Εκθεσης από το ίδρυμα Ανδρέα Παπανδρέου


Η ιστορία ενός ελλείμματος [έρευνα-βίντεο για το έλλειμμα 2009]


Εισαγωγή: Το ποστ αφορά σε έρευνα του epikairo.gr για το έλλειμμα του 2009. Στο πρώτο μέρος δημιουργήσαμε ένα μικρό βίντεο στο οποίο -και με λίγη δόση χιούμορ- παραθέτουμε τα βασικά σημεία στην υπόθεση του ελλείμματος. Στο δεύτερο μέρος παραθέτουμε λεπτομερώς την πλοκή των γεγονότων με συλλογή στοιχείων από διαφορετικές πηγές. Στο τρίτο μέρος κάνουμε μία αναφορά στις πολιτικές και παραγεγραμμένες ποινικές ευθύνες της κυβέρνησης Καραμανλή.

1) βίντεο [Πηγές: Ευρωπαϊκή Επιτροπή, eurostat, IMF, Yπουργείο Οικονομικών, Γενικό Λογιστήριο Του Κράτους, Υπουργείο Υγείας, Τράπεζα Της Ελλάδος, Γ.Γ Επικοινωνίας & Ενημέρωσης, εκπομπή ''Φάκελοι'', εκπομπή ''Έρευνα'', εφημερίδα Τα Νέα, Nαυτεμπορική, euro2day]:





Μπορείτε να διαβάσετε τα γεγονότα που σχετίζονται με το βίντεο για το έλλειμμα του 2009 => LINK

2) Η πλοκή των γεγονότων: Παραθέτουμε την πλοκή των γεγονότων πριν & μετά τις εθνικές εκλογές του 2009, συνοδευόμενα από λεπτομερείς παραπομπές για περαιτέρω έρευνα από τους αναγνώστες => LINK

3) Πολιτικές ευθύνες => LINK / Ποινικές ευθύνες => LINK

Υ.Γ.: θέλουμε να ευχαριστήσουμε θερμά τις φίλες και τους φίλους που ξόδεψαν χρόνο και κόπο για να στηθεί το συγκεκριμένο ποστ.

- See more at: http://www.epikairo.gr